Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Prioral kerk van Saint-Romain-le-Puy, gelegen in de Loire in Auvergne-Rhône-Alpes, vindt zijn oorsprong rond 550-600 met de installatie van Benedictine monniken. Een eerste kerk, gebouwd door lokale heren, werd getuigd in de 10e eeuw tijdens het bewind van Conrad de Stille Oceaan (937-993). Tussen 980 en 983 bracht Bouchetal, de heer van de plaats, de kerk naar de abdij van Sint-Martin van Ainay, wat de verbinding met het Bourgondische monastieke netwerk markeerde. Het klooster werd in 1007, vergezeld van een versterkte burcht ter bescherming van de priorij, strategisch in de Forez.

In de 11e eeuw werd de kerk naar het oosten uitgebreid: de absidiolen en de absidiolen werden afgebroken om een crypte te bouwen (compenserende hoogte) en een koor met absidiolen onder leiding van meestermetselaar Aldebertus. De muren van het bed, versierd met sculpturen vergelijkbaar met die van de Basiliek van St. Martin, Ainay, dateren uit deze periode. Het schip, aanvankelijk carpented, werd gewelfd in een wieg kort daarna. In 1153 werd de parochiekerk Saint-Martin bevestigd als afhankelijkheden van Ainay, terwijl het kasteel een politieke kwestie werd tussen de graaf van Forez en de aartsbisschop van Lyon.

De twaalfde en veertiende eeuw werden gekenmerkt door grote conflicten en aanpassingen. In 1173 gaf een akkoord het kasteel aan de Graaf van Forez, maar de rechten werden gedeeld met de abdij van Ainay tot 1236, waar een compromis werd bereikt voor de benoeming van de Schals. De zwarte pest (1348) decimeert de bevolking en laat slechts 3 inwoners achter. In de 15e eeuw voegde Jacques de Boutheon een noordelijke kapel en een westelijke poort toe aan zijn wapenschild. De vestingwerken, aangevallen door de roadmens in 1431, werden hersteld voordat ze gedeeltelijk instorten in 1449. De wapenrusting van Guillaume Revel (circa 1450) getuigt hiervan.

De Renaissance markeerde een daling: in 1523 ging de Forez over naar Louise de Savoie, moeder van François I, die daar in 1536 stopte. De oorlogen van de religie (1562) zagen de vernietiging van de relikwieën van de Heilige Roman door de protestanten. De in 1684 geseculariseerde priorij werd verkocht als nationaal goed bij de Revolutie. In 1882 werd de kerk door de Juliaanse familie Pomprol gekocht, die het aan de gemeente gaf. Controversiële restauraties (1950-1960) veranderden haar authenticiteit, voordat opgravingen (1986) onthulden haar bouwfasen sinds de late oudheid.

De architectuur mengt Gallo-Romeinse elementen (stenen en bakstenen hergebruikt), een eerste triconch plan (vergelijkbaar met Saint-Michel d'Aiguilhe), en middeleeuwse toevoegingen zoals crypt en klokkentoren. De muurschilderingen (XII-15de eeuw) en gekerfde hoofdsteden illustreren haar artistieke evolutie. De site, strategisch op zijn vulkanische piek, weerspiegelt de machtsstrijd tussen Graven, Abbés en Koningen, met behoud van sporen van zijn monastieke en militaire verleden.

Externe links