Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Maurice de Chartrené, gelegen in het departement Maine-et-Loire in Baugé-en-Anjou, vindt zijn oorsprong in het 1e kwart van de 12e eeuw, toen het oorspronkelijke gebouw werd gebouwd. Deze eerste staat, in romaanse stijl, markeert de middeleeuwse verankering van het monument in het engelachtige religieuze landschap. De architectonische sporen van deze periode, hoewel gedeeltelijk gewijzigd later, getuigen van een typische bouw van de kleine landelijke kerken in West-Frankrijk, vaak gekoppeld aan lokale seigneuries of aan groeiende parochies.

De 17e en 18e eeuw hebben de kerk grondig veranderd, met belangrijke toevoegingen gedocumenteerd door de bronnen. De baaien (openingen) en het schipframe werden in deze periode gerenoveerd, terwijl de vloer en de klokkentoren pijl dateren uit de eerste helft van de achttiende eeuw. Een inscriptie op West Gable Bay, gedateerd 1734, getuigt van specifiek werk op dat moment. Deze veranderingen weerspiegelen zowel de stilistische evoluties (van gothic tot klassiek) als de praktische behoeften van parochies, vaak geconfronteerd met gebouwen die verouderen of beschadigd raken door de oorlogen van religie.

De kerk werd geregistreerd als historische monumenten in opdracht van 26 oktober 1972, waardoor haar erfgoed waarde. Deze bescherming heeft betrekking op het gehele gebouw, met inbegrip van de meubels en de structuur, zoals blijkt uit de aankondiging van de Merimée basis. Het is eigendom van de gemeente Baugé-en-Anjou (voorheen Chartrene voor de fusie), het blijft een actieve plaats van aanbidding en een lokale identiteitsmarkering. De locatie, aangeduid als "a priori bevredigend" (niveau 5/10), en de officiële adres (23 Rue Saint-Maurice) maken het een punt van belang voor het religieuze erfgoed van de Pays de la Loire.

De historische context van de kerk maakt deel uit van die van Anjou, een gebied dat gekenmerkt wordt door zijn middeleeuwse erfgoed en zijn rol in de conflicten tussen Plantagenets en Capetianen. Parochiekerken zoals Saint-Maurice dienden als spirituele centra, maar ook als verzamelplaatsen voor landelijke gemeenschappen. De transformaties van de 17e en 18e eeuw vielen samen met een periode van naoorlogse reconstructie van Religie en economische revitalisering, waar parochies investeerden in de verfraaiing van hun gebouwen, vaak met steun van lokale heren of verrijkte bourgeois.

Externe links