Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Alban de Lormes, gebouwd tussen 1865 en 1867, vervangt een middeleeuws gebouw uit de 10e eeuw, herbouwd in de 12e en 16e eeuw. De oude kerk, geschilderd door Corot, werd in 1865 afgebroken om plaats te maken voor dit neo-Romeinse monument ontworpen door architecten Paillard en Lutz. Het keurt een plan in Latijns kruis met drie schepen, een transept van 27,43 m en een klokkentoren van 40 m, met drie klokken waarvan de zwaarste weegt 2 ton.

Het interieur onderscheidt zich door zijn 12 kolommen met gesneden hoofdsteden die bijbelse scènes of bladeren vertegenwoordigen, werken van beeldhouwer Jean Guillaumet. De glas-in-lood ramen, getekend Lucien-Leopold Lobin, sieren de onderkant en de absidiale kapellen, terwijl 60 hoge ramen baden het licht gebouw. Vier smeedijzeren kroonluchters zorgen voor verwarming en verlichting, als aanvulling op rijke meubels: 17e-eeuwse kraampjes, schilderijen van Van Dyck en Prud.

De huidige kerk werd gebouwd dankzij het initiatief van de parochiepriester Jean Bion, een inwoner van Auvergne, die het project in 1841 lanceerde. Het werd op 8 augustus 1997 opgenomen als historische monumenten. Het vorige middeleeuwse gebouw, getransformeerd in een tempel van de rede tijdens de revolutie, herbergde een broederschap van het Lichaam van God en een jaarlijkse processie op paasdinsdag, gerestaureerd in 1670 na een schorsing door bisschop Gabriel de Roquette. Een klok van 1658, herschikt in 1737, woog 2,2 ton, met de graaf van Château-Chinon als peetvader.

Rond de kerk, een monumentale granieten kruis (19e eeuw) markeert de locatie van de oude kerk geschilderd door Corot, terwijl een monument hulde brengt aan weduwen en weeskinderen van oorlog. Het hof herbergt een 19e eeuws gietijzeren kanon. De grootte stenen kwamen uit de Manse groeve, en de ondernemers waren Jacques Rougemont en de broers Desjobert. De architecten van Nevers inspireerden de neo-Romeinse stijl van dit ambitieuze project.

Het missende meubilair omvat een 19e eeuwse houten preekstoel, waarvan de panelen werden hergebruikt voor het hoge altaar, evenals gestolen gouden bronzen relikwieën en kruisen. Het huidige orgel is elektronisch en vervangt een historisch instrument. De parochieregisters, die sinds 1620 worden bijgehouden door de parochiepriester Pierre Boillot, getuigen van het plaatselijke religieuze leven, gekenmerkt door conflicten zoals de opschorting van de paasprocessie of de waanzin van de parochiepriester Claude Boillot, die in 1670 werd geïnterneerd.

De kerk symboliseert ook spanningen tussen episcopale macht en gemeenschap: in 1125 vroeg Lodewijk VI de Big de bisschop van Autun om het beschermheerschap van Lormes te vergeefs af te staan aan de priorij van La Charité-sur-Loire. In 1296 gaf bisschop Hugues d'Arcy een lijfrente op aan de kerk in het hoofdstuk van Autun. In de 17e eeuw smeekten de inwoners bisschop Gabriel de Roquette om de inkomsten van Sint Petrus en Notre-Dame te verenigen met die van Sint Alban om zonder succes een tweede priester te financieren.

Externe links