Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vrees van Saint-Apollinaire is een militaire vesting ontworpen als onderdeel van de Séré de Rivières verdedigingssysteem, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw om Dijon Square te beschermen. Het werd gebouwd tussen 1878 en 1880, na de oorlog van 1870-1871, om de grenzen van Oost-Frankrijk te versterken. Zijn rol was het verdedigen van de tussenruimte tussen Langres en Gray wegen, dicht bij Dijon.

Deze dread ligt, geïntegreerd met een netwerk van vestingwerken, 2 500 meter ten noordoosten van het centrum van Dijon, aan de grens van de gemeenten Saint-Apollinaire en Dijon. Het lag achter fort Varois, op een gemiddelde hoogte van 286 meter. Vandaag zijn de sloten gevuld, maar de metselaars blijven in uitstekende staat. De site, eigendom van de gemeente Saint-Apollinaire, is omgetoverd tot een openbaar park en een plek om te wandelen.

Architectureel gezien onderscheidt de dread zich door een "zwakke" ingang om te voorkomen dat het gebruikt wordt als verduistering voor de vijand bij een aanval. Het bestaat uit zes kazematten: vier kamers voor een garnizoen van 125 tot 150 man, een keuken met een put van 25 meter diep, en een reserve voor artillerie apparatuur. Aan het einde van de gevel stonden twee munitiekamers. Achterin leidde een manoeuvreergang naar een poederkamer van dertig ton. De lage batterij, bediend door de straat van de wal, was uitgerust met negen schuilbanden en caponières.

De artillerie posities, ontworpen voor 18 baarddelen, werden aangevuld met twee pseudo-bastion posities die de courtine beschermen. De bovenkant van het centrale massief behoudt de funderingen van een oud optisch communicatiehuis. Later in de 20e eeuw werden er vier luchtafweertanks (DCA) toegevoegd. De vrees werd in opdracht van 17 maart 2006 vermeld als historische monumenten.

Vandaag de dag is deze historische locatie, hoewel het militair gebruik ervan niet is gebruikt, nog steeds een getuigenis van het defensieve systeem van Séré de Rivières. Het illustreert de versterkingsstrategieën die na de Franse nederlaag van 1870 zijn ingevoerd om de oostelijke grenzen te beveiligen. De staat van instandhouding en de omzetting in een openbare ruimte maken het een plaats van zowel erfgoed als leven, open voor bewoners en bezoekers.

Externe links