Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Molliens-Dreuil is gelegen in het departement Somme, ten westen van Amiens, op de stad van de gelijknamige. Het huidige gebouw, gebouwd in de 18e eeuw, vervangt waarschijnlijk een oudere structuur, hoewel de bronnen niet het vorige bestaan specificeren. De architectuur weerspiegelt de kanonnen van de tijd, met een schip met twee zijden en een veelhoekig koor, zonder transept. De klokkentoren, met een pijl in de lei, domineert het geheel, terwijl uitlopers de buitenmuren versterken. De gotische vensters herinneren aan de aanhoudende middeleeuwse invloeden in de regio.

Binnen bevindt zich een rijk historisch monument, dat een periode van de 15e tot de 19e eeuw beslaat. Onder de belangrijkste stukken zijn een Christus met polychrome houten ledematen (XV eeuw), een standbeeld van St. Michael terroriseren van de draak (XV eeuw), of een Maagd met Kind in polychrome steen (XVI eeuw). De 19e eeuw bracht elementen zoals drie messing kroonluchters en een stand orgel gebouwd in 1878 door Paul Deldine, met een piping gesigneerd Henri Zimmermann. Deze objecten illustreren de artistieke en liturgische evolutie van het gebouw, gekenmerkt door schenkingen of lokale orden.

De kerk maakt deel uit van een picardisch religieus landschap waar de cultus van Sint Martin, bisschop van Tours, bijzonder werd vereerd. Het meubilair gewijd aan deze heilige (status van de 15e, 17e en 18e eeuw) onderstreept het belang ervan voor de gemeenschap. De marmeren doopvonten en de preekstoel (18de eeuw) getuigen ook van de centrale rol in het parochieleven. Hoewel de archieven melding maken van een nabijgelegen pastorie die in 1894 werd bestudeerd door Alcius Ledieu, blijft er weinig informatie over de grote veranderingen van het gebouw na de bouw.

Architectuur, het basisplan zonder transept en de polygonale bedzijde herinneren de landelijke kerken van de regio, aangepast aan de behoeften van een meerderheid agrarische bevolking. De buitenste uitlopers, typisch voor stenen constructies, voldoen aan de technische beperkingen van de picardvloeren, terwijl het leisteendak de lokale hulpbronnen weerspiegelt. Het ontbreken van transept kan wijzen op een bescheiden constructie, mogelijk gekoppeld aan beperkte financiële middelen of een kleine gemeenschap.

De geclassificeerde kunstwerken, gemaakt van polychroom hout of steen, tonen de vaardigheid van lokale ambachtslieden en culturele uitwisselingen met andere regio's. Bijvoorbeeld, de beelden van Saint Cecile of Saint Barbe (16e-17e eeuw) roepen gedeelde toewijding in heel Frankrijk. De 18e eeuwse meubels, zoals de Lodewijk XVI fauteuil of de preekstoel, suggereren een periode van relatieve welvaart, misschien gekoppeld aan de economische ontwikkeling van Picardië onder het oude regime. Het orgel van 1878, van zijn kant, markeerde de aanpassing van de kerk aan de liturgische muzikale evoluties van de negentiende eeuw.

Externe links