Eerste kerkplan 1875 (≈ 1875)
Project afgewezen voor de bolklokkentoren.
1881-1890
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk 1881-1890 (≈ 1886)
Op Arthur Regnaults plannen.
1892
Voltooiing van de klokkentoren
Voltooiing van de klokkentoren 1892 (≈ 1892)
Einde van de klokkentoren.
1941
Duits draaien
Duits draaien 1941 (≈ 1941)
Propagandafilm in de kerk.
2004
Historisch monument
Historisch monument 2004 (≈ 2004)
Totale bescherming van het gebouw.
2011-2012
Herstel van de klokkentoren
Herstel van de klokkentoren 2011-2012 (≈ 2012)
Grote werken en vergulding van het kruis.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele kerk (cad. AB 53): classificatie bij decreet van 22 januari 2004
Kerncijfers
Arthur Regnault - Architect
Kerkontwerper in Romano-Byzantijnse stijl.
Maximilien Kolbe - Huidige patroonheilige
Canonized in 1982, baas sinds 2011.
Mgr Firmin Guichard - Missionary Bishop
Begraven in de kerk, missionaris in Congo.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van St.Maximilien Kolbe, oorspronkelijk gewijd aan St.Peter tot 2011, is een katholiek gebouw gelegen in Corps-Nuds, Bretagne. Gebouwd tussen 1881 en 1890 door de Rennes architect Arthur Regnault, vervangt het een oude kerk uit de 16e en 17e eeuw. De Romano-Byzantijnse stijl, gekenmerkt door een buiskoepel en een klokkentoren, maakt het een uniek architectonisch prototype in de regio. Het interieur, versierd met witte tuft en gouden decoraties doet denken aan Byzantijnse mozaïeken, contrasteert met zijn sobere buitenkant.
De kerk heeft verschillende belangrijke gebeurtenissen meegemaakt, waaronder het gebruik ervan in 1941 door de Duitsers voor het filmen van een propagandafilm die bedoeld was om de opmars van de troepen in de USSR te misleiden. Geclassificeerd als Historisch Monument in 2004, herbergt ook de begrafenis van bisschop Firmin Guichard, een missionaris en bisschop in Congo. De restauratiewerkzaamheden, waaronder die van de klokkentoren in 2011-2012, hebben bijgedragen tot het behoud van dit emblematische erfgoed.
Het gebouw, gedeeltelijk gefinancierd door parochianen, weerspiegelt de lokale inzet voor de bouw ervan. Zijn gecentreerde plan en helderheid maken het tot een opmerkelijke plaats van aanbidding, terwijl zijn gerestaureerde klokkentoren met een goudblad kruis het landschap van Corps-Nuds domineert. De kerk belichaamt aldus een mix van lokale geschiedenis, gedurfde architectuur en spiritualiteit.
Arthur Regnault, een Rennes architect, paste een hybride stijl toe die Romaanse en Byzantijnse invloeden combineerde, zichtbaar in de bogen en bollen van de klokkentoren. Dit architectonisch model heeft andere prestaties in de regio geïnspireerd. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een symbool van Bretonse religieuze en historische erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen