Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Marcel kerk van Saint-Marcel-lès-Annonay, gelegen in Ardèche in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, heeft zijn oorsprong in 972 met de installatie van een klooster van de orde van Saint-Marcel, dat de bouw van een eerste kerk markeert. Deze plaats van aanbidding wordt genoemd in 1523 in de Doll van de Kerk van Wenen, bevestigend zijn gehechtheid aan het Aartsbisdom Wenen. Na eeuwen van geschiedenis, werd de middeleeuwse kerk, gelegen in het dorp Boven, verlaten in de 19e eeuw: de huidige locatie draagt nog steeds de naam "plaats van de oude kerk.".

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: in 1793 werd de parochiepriester Perotin, die zich verzette tegen de burgerlijke grondwet van de geestelijkheid, 22 maanden gevangen gezet omdat hij een parochieregister had vervoerd. De kerk, misschien gesloten om te aanbidden, officieel heropend in 1802 als onderdeel van de Concordat. In 1826 was de Napoleontische kadaster nog steeds aanwezig, maar de gedegradeerde staat leidde tot de sloop ervan. Tussen 1893 en 1894 werd een nieuwe neogotische kerk gebouwd door een architect uit Annonay (waarschijnlijk Prosper Borione of zijn zoon Elijah).

Het huidige gebouw, gezegend in 1894 door bisschop Bonnet, heeft een drie-nave basiliek plan gebogen in een dogisch kruis, met een klokkentoren met uitzicht op de poort. De recente geschiedenis wordt gekenmerkt door spanningen: in 1906 vereist de inventaris van het bezit van de kerk, opgelegd door de wet van scheiding, de dwang van de deuren, waardoor sporen zichtbaar zijn vandaag. De renovatiecampagnes van de jaren zeventig (dak, interieur herontwikkeling) moderniseren de liturgische ruimte, met een altaar, een ambon en een tabernakel gemaakt uit elementen van de voormalige preekstoel.

De glas-in-loodramen, die geometrische motieven en afbeeldingen van heiligen combineren (zoals de heilige Franciscus Régis, vereerd te Lalouvesc, of de heilige Jozef boven de poort), verlichten een schip versierd met 19de en 20ste eeuwse beelden (Saint Therese, Saint Jean-Marie Vianney, enz.). Een kruispad uit dezelfde periode dringt de muren aan. De kerk, die nog steeds actief is, maakt deel uit van een evolutionaire parochiedynamiek: na de fusie van 2003 (parisse Saint-Christophe lès Annonay), sloot zij zich in 2021 aan bij het gezegende Gabriel Longueville-ensemble, dat het bekken van Annonay bedekte.

Zijn term is een eerbetoon aan paus Marcel I, patroonheilige van de kerk sinds de tiende eeuw. De banden met naburige parochies (Roiffieux, Savas) weerspiegelen hedendaagse aanpassingen aan de crisis van priesterroepingen. In 2014 nam het gebouw deel aan de Nacht van Kerken, die zijn liturgische erfgoed en geschiedenis belichtte, van monastieke oorsprong tot moderne uitdagingen.

De lokale archieven (pers, diocesane documenten) en de werken van historici zoals Abbé Filhol of Alice Lacour documenteren deze evolutie en benadrukken de centrale rol van de kerk in het gemeenschapsleven, tussen middeleeuwse erfgoed en 20e eeuwse transformaties.

Externe links