Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Pavillon du Verdurier is een emblematisch monument van het centrum van Limoges, gebouwd in 1919 door architect Roger Gonthier, bekend om het Benedictijnse treinstation. Oorspronkelijk ontworpen als koelkast om Argentijns vlees op te slaan tijdens het Eerste Wereldoorlog tekort, keurt het een achthoekig plan goed en is ingericht met mozaïeken en keramische aardewerk door het huis Gentil & Bourdet. Zijn interieurdecoraties, vaak ten onrechte toegeschreven aan de schilder Léonard Chigot, zijn in werkelijkheid het werk van de cartoonist Pierre Parot, medewerker van glasmaker Francis Chigot, zoon van Léonard.

Het paviljoen werd in 1921 in handen van de gemeente en werd achtereenvolgens een overdekte markt, daarna een busstation uit 1942. In 1975 werd het een historisch monument dat in 1978 werd gerestaureerd om een tentoonstellingsplaats te worden, een rol die het tegenwoordig nog steeds vervult. In 2023 werd gewerkt aan herstelwerkzaamheden om de verslechtering van delen van het gebouw, waaronder beschadigde veiligheidsnetten, aan te pakken.

De wijk Verdurier, voorheen als onhygiënisch beschouwd, werd gedeeltelijk vernietigd tussen 1912 en 1913 voordat ze werd herbouwd tot de jaren 1930. Het paviljoen, gelegen in de buurt van Gay-Lussac High School, illustreert de stedelijke en architectonische evolutie van Limoges in de 20e eeuw, het mengen van openbaar nut en Art Deco erfgoed. De geschiedenis weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen van een gebouw met een eerste commerciële roeping, gekenmerkt door de veranderende behoeften van de stad.

De interieurdecoraties, vaak slecht toegeschreven, benadrukken het belang van lokale ambachtslieden zoals Pierre Parot en Francis Chigot in de verfraaiing van het monument. Het gebouw, bediend door trolleybus lijnen 4 en 2, blijft een symbool van de modernisering van Limoges en zijn bewaard gebleven architectonisch erfgoed.

Externe links