Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de La Buzine, gelegen in het 11e arrondissement van Marseille, is een 19e eeuws gebouw gekenmerkt door een rijke en gevarieerde geschiedenis. Oorspronkelijk, in de 15e eeuw, het landgoed behoorde tot de familie Diodium voordat gefragmenteerd en gedeeltelijk gekocht door Guillaume Cabofigue in 1457. In 1667 gaf Henry de Buzens, een schildknaap uit Marseille, hem zijn huidige naam "La Buzine." In de 18e eeuw werd het pand, toen een typische Provençaalse bastide, tijdens de Revolutie in beslag genomen van de familie Flotte, voordat het werd herbouwd door een afstammeling onder het Eerste Rijk.

In 1865 verwierf architect-ondernemer Pierre-Hilaire Curtil het landgoed, verpletterde de oude bastide en bouwde het huidige kasteel in een eclectische stijl geïnspireerd door Viollet-le-Duc, omringd door een park van 40 hectare gevoed door het Marseillekanaal. Het kasteel wisselde meerdere malen van hand: gekocht door Victor Régis in 1869, overgedragen aan zijn zoon Joseph-Théodore Mante in 1883, vervolgens aan Jean-Charles Camous in 1889. De familie Pallez voegde in 1903 een vleugel toe en organiseerde feesten tijdens de Belle Époque. Na verscheidene eigenaren, waaronder het Crédit de France in 1936, werd het kasteel in 1941 gekocht door Marcel Pagnol, die ervan droomde er een "Cité du cinéma" van te maken.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel gevorderd door het Duitse leger, toen bezet door verzet en het Franse leger na de bevrijding. In 1973 werd Pagnol onhygiënisch en verkocht het aan een ontwikkelaar, die een onderverdeling rond de resterende vijf hectare van het park bouwde. In 1995 kocht de stad Marseille het kasteel, registreerde het voor historische monumenten in 1997, en herstelde het tussen 2006 en 2011. Sinds 2011 herbergt het de "Maison des cinématographies de la Méditerranée," met een bioscoopzaal, een gerestaureerde muzieksalon en een bibliotheek-videobibliotheek.

Het kasteel is onafscheidelijk van het werk van Marcel Pagnol, die in het kasteel van mijn moeder (1957) oproept als symbolische plaats van haar kindertijd, hoewel de twijfel blijft bestaan dat haar familie dit domein daadwerkelijk heeft overgestoken. De film My Mother's Castle (1990) van Yves Robert, opgenomen in het kasteel van Astros, droeg bij aan haar roem. Tegenwoordig combineert de site architectonisch erfgoed, literair geheugen en mediterrane culturele roeping.

De geschiedenis van het kasteel weerspiegelt de sociale en politieke omwentelingen van de Provence, van haar bastidaire oorsprong tot haar transformatie tot een plaats van cultuur. De restauratie bewaarde een getuigenis van 19e-eeuwse architectonische eclectiek en het pagnolesque erfgoed, terwijl het een nieuw leven gewijd aan de zevende kunst.

Externe links