Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame-de-l'Assomption d'Ézanville kerk, gelegen in Val-d'Oise, heeft zijn oorsprong in de 11e eeuw. Onder het episcopaat van Geoffroy de Boulogne (1061-1095) kreeg een dame gelieerd aan de Montmorency, die religieus werd in de abdij van Notre-Dame de Saint-Paul-lès-Beauvais, toestemming om een oratorium op te richten in Ézanville, vervolgens een eenvoudig gehucht van Écouen. Dit oratorium, gewijd aan de Maagd Maria, is onderworpen aan beperkingen: het is verboden om huwelijken of luiers te vieren, en het is een verplichting voor de inwoners om naar de parochiekerk Saint-Acceul d'Écouen te gaan voor grote feestdagen. De kapel valt dan aan de priorij van Saint-Martin-des-Champs, een collier van de genezing.

In de 14e eeuw werd een toren zonder gemarkeerde stijl gebouwd, schuin geïmplanteerd ten opzichte van de as van het gebouw. Het huidige koor, dat rond 1540 begon in de flamboyante gotische stijl, bevat Renaissance elementen zoals kluissleutels en hoofdsteden. Het bestaat uit drie rechte overspanningen en een apsis met vijf pinnen, gewelfd met liernes en thirdrons die bloemblaadjes oproepen. Het schip van oorsprong, in 1832 gesloopt wegens gebrek aan middelen voor de restauratie, werd in 1967 vervangen door een modern schip van gewapend beton. Alleen de eerste geplande spanwijdte is nooit gebouwd.

De kerk werd geclassificeerd als een historisch monument in 1915 voor zijn koor, beschouwd als een architectonisch juweel ondanks de kleine afmetingen (6 m breed, 15.30 m lang). De fragmentarische 16de eeuwse glasramen vertegenwoordigen bijbelse scènes zoals de geschiedenis van Elijah of de aanbidding van de Magi. Twee beeldjes uit de 16e eeuw, geclassificeerd in 1927, vertegenwoordigen Saint Catherine van Alexandrië en een heilige bisschop. De klokkentoren, de sacristie (voormalige 17e eeuwse kapel) en een kleine lage kapel voltooien het gebouw, nu aangesloten bij de parochiegroep van Écouen.

In de 20e eeuw, Ézanville, opgericht als een onafhankelijke parochie in 1912, ervaren aanzienlijke bevolkingsgroei. In het koor wordt een stand toegevoegd om de ontvangstcapaciteit te vergroten, maar de kerk wordt onvoldoende. In 1964-1967 werd een nieuw schip gebouwd volgens de plannen van architect Sylvain Stym-Popper, onder auspiciën van het bisdom Versailles, daarna Pontoise na 1966. Ondanks restauraties zijn de laatste twee zwaden van het koor sinds 2013 bedekt met ramen en gewelven met klimopbomen.

De buitenhoogte van het koor en het bed contrasteert met de eenvoud van de rest van het gebouw. De uitlopers, versierd met chimera en gesneden blad, steunramen met gevarieerde vullingen, mengen bogen in volledige hanger en trilobed lancetten. De renaissance decor, zoals rinceaux friezes of hangsleutels, bestaat naast flamboyante gotische elementen, zoals golvende pilaren of complexe ribbogen. De sacristie en klokkentoren, in klokken, verzetten zich tegen de snijsteen van het koor, die de verschillende bouwperioden weerspiegelt.

Vandaag verwelkomt de Notre-Dame-de-l'Assomption Church elke zaterdag om 18.00 uur vroege zondagsmis. Ecouen, Bouqueval en Le Plessis-Gassot maken deel uit van een parochie. Het meubilair omvat, naast de gerubriceerde beeldjes, een 16e eeuwse kapel hek versierd met rinceaux en cherubins, evenals abstracte hedendaagse glas-in-lood ramen in het schip. Ondanks de gedeeltelijke staat van instandhouding blijft het een opmerkelijk getuigenis van de religieuze architectuur van de Gotische-Renaissance transitie in Île-de-France.

Externe links