Crédit photo : Daniel Villafruela. - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
…
1900
2000
XIIIe-XIVe siècles
Vermoedelijke bouw
Vermoedelijke bouw XIIIe-XIVe siècles (≈ 1450)
Periode geschat door deskundigen als Marcel Prade.
11 janvier 1951
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 11 janvier 1951 (≈ 1951)
Officieel bevel tot bescherming van de brug.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Brug over de Célé: inschrijving bij decreet van 11 januari 1951
Kerncijfers
Marcel Prade - Lokale deskundige of historicus
Geschatte data in de 14e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De brug over de Célé, gelegen in Bagnac-sur-Célé in het departement Lot (Occitanie), is een middeleeuws werk dat vaak per ongeluk de Romeinse brug wordt genoemd. Hoewel de populaire naam een oude oorsprong oproept, suggereren studies, vooral die van Marcel Prade, een latere bouw, waarschijnlijk in de veertiende eeuw. Deze drie boogbrug, van ogivaal type of in volle hanger, heeft typische architectonische kenmerken van de Middeleeuwen, zoals taps toelopende driehoekige afschermingen en stenen glacis. Hij heeft verschillende reparaties ondergaan door de eeuwen heen, wat verklaart dat hij nog steeds gebruikt.
Het monument onderscheidt zich door zijn structuur in drie bogen van 6,70 meter opening, rustend op twee batterijen uitgerust met scherpe voorbeeks. De rijbaan, op de achterkant van een uitgesproken ezel, is ongeveer 2,66 meter breed voor een totale lengte van 33 meter (overdekt). Deze brug, genoemd als historische monumenten in opdracht van 11 januari 1951, illustreert lokale middeleeuwse techniek. Vandaag behoort het tot de gemeente Bagnac-sur-Célé en blijft het een getuigenis van de uitwisselingen en rivierovergangen in dit landelijke gebied.
De locatie van de brug op Célé, een bevaarbare en strategische rivier in de Middeleeuwen, onderstreept haar historische rol in regionale reizen en handel. De voorvleugels, ontworpen om bestand te zijn tegen overstromingen, weerspiegelen een technische aanpassing aan natuurlijke spanningen. Hoewel de bronnen geen sponsors of ambachtslieden specificeren, maakt het gebouw deel uit van Quercy's internationaal erfgoed, gekenmerkt door stenen bruggen ontworpen om steden en landbouwgrond te verbinden.
De beschikbare gegevens hebben betrekking op een locatienauwkeurigheid die "a priori bevredigend" wordt geacht (niveau 6/10), met een bij benadering adres op de plaats Chemin de la Font Fraîche. De brug, die vandaag de dag nog zichtbaar is, is het onderwerp van een erfgoedinteresse, zoals blijkt uit de foto's die onder Creative Commons zijn gelicentieerd en het record in de Mérimée basis. Geen informatie wijst op een afsluiting van het bezoek of een specifiek toeristisch gebruik.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen