Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Brue-Auriac kapel, gelegen in het departement Var in de Provence-Alpes-Côte d'Azur, is een 12e-eeuws religieus gebouw. Geïsoleerd op een heuvel 2 km ten zuiden van het dorp Brue-Auriac, is het verbonden met een priorij en grenzend aan de gemeenschappelijke begraafplaats. De Romaanse architectuur onderscheidt zich door een gevel versierd met een frieze, een deur in het hart die door een uitgehouwen Christus wordt opgehangen, en een asymmetrische klokkentoren, vandaag beroofd van zijn klok na een vlucht in 2019.

De kapel was aanvankelijk afhankelijk van de abdij van Saint-Victor in Marseille, die in 1531 met de renovatie begon en een huis sloot voor de boer die het landgoed exploiteerde. In de 19e eeuw, na de fusie van de dorpen Brue en Auriac, diende het als parochiekerk tot de inhuldiging van de Sint-Georgische Kerk in 1858. In 1971 werd het monument een historisch monument, getuige van de lokale religieuze en architectonische geschiedenis, gekenmerkt door zijn centrale rol in de gemeenschap voordat het een beschermd erfgoed werd.

Het gebouw beschikt over opmerkelijke elementen zoals caps met geometrische motieven en een oculus boven de deur. Zijn inscriptie in historische monumenten in 1971 (decree van 15 oktober) betreft zowel de kapel als zijn priorij, vandaag eigendom van de gemeente. Hoewel het niet gebruikt als de belangrijkste plaats van eredienst, blijft het een symbool van de middeleeuwse Provençaalse erfgoed, gekoppeld aan de invloed van de abdij van Marseille en de evolutie van de lokale religieuze praktijken.

Externe links