Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zalen van Sainte-Maure-de-Touraine ontstonden in de 15e eeuw, onder impuls van Aymar III van de Rochefoucauld, hoewel een eerdere bouw niet werd uitgesloten. Ze werden in de tweede helft van de zeventiende eeuw (circa 1672) herbouwd door Anne de Rohan-Guéméné, weduwe van Lodewijk VIII de Rohan, die na 1667 de enige eigenaar werd. De architect Charles Estevou leidt de werken, het bouwen van een gebouw 50 meter lang georganiseerd in drie schepen, uitgerust met een zout zolder en een aangrenzende gevangenis. De westelijke en zuidelijke deuren, versierd met wapenschilden en pedimenten, werden ingeschreven in de historische monumenten in 1936, gevolgd door het hele gebouw in 1942.

In de moderne tijd waren de hallen een belangrijk economisch centrum voor de seigneurie. Er worden negen jaarbeurzen en drie wekelijkse markten gehouden (maandag, woensdag, vrijdag) die graan, textiel en vee produceren. De display- en toltarieven, die variëren naar gelang van de goederen, voeren seigneuriale inkomens. De zoutzolder, die 30 ton per jaar kan opslaan, serveert 24 omliggende parochies. In 1719 gaf Karel III van Rohan het aangrenzende land op om bijlagen te bouwen (prettorium, gevangenis), terwijl de hallen ook voorraden stro en hout herbergden.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: de zalen, goed nationaal, werden verkocht aan het Ziekenhuis van Tours in 1794, vervolgens afgestaan aan de gemeente in 1814 voor 7.000 frank. In de 19e eeuw vonden grote veranderingen plaats: sloop van de zoutzolder (om het interieur te verlichten), reparatie van het dak (1870), en boren van baaien op de noordgevel (1866) tijdens de wederopbouw van het naburige stadhuis. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) diende het gebouw als kazerne voor Pruisische troepen. In de 20e eeuw werden de hallen in 1912 door een presidentiële receptie (Armand Fallières) georganiseerd en in 1940 door het Duitse leger aangevraagd voor autoreparatie.

De architectuur van de hallen weerspiegelt hun dubbele commerciële en seigneuriële functie. De twee monumentale poorten, geclassificeerd, droegen ooit het wapen van de Rohan (nu geslingerd). Een Latijnse inscriptie op de westelijke deur beroemde Anne de Rohan. Het frame, kenmerkend voor de overdekte markten van de periode, ondersteunt drie verschillende daken. Latere ontwikkelingen (North Marquise, Paving) voldoen aan de veranderende behoeften van de stad. Vandaag de dag, de hallen huisvesten nog steeds de vrijdagochtend markt en dienen als een feestelijke hal, voortdurend hun centrale rol in het lokale leven.

Historische bronnen, waaronder de werken van Jean-Jacques Bourassé (1856) en de archieven van de Société archeologique de Touraine, benadrukken het belang van de zalen in het toeristische handelsnetwerk. Gelegen op een oud spoor tussen Châtellerault en Loches, symboliseren ze de verbinding tussen seigneuriële macht (burcht) en commerciële activiteiten. Hun behoud, ondanks revolutionaire gevaren en conflicten, illustreert hun verankering in het erfgoed Centre-Val de Loire.

Externe links