Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw, gelegen op 93 rue de Metz in Nancy, is een representatief voorbeeld van de vroege 20e-eeuwse architectuur van Canada. Gebouwd in twee verschillende landschappen, het combineert een paviljoen opgericht in het laatste kwart van de 19e eeuw met een hoofdlichaam en een verbinding lichaam toegevoegd in 1903. Deze uitbreidingen werden gemaakt voor mevrouw Emilie Couturier, onder leiding van architect Lucien Weissenburger (1860 De decoratie onder de fries van de linkergevel, waarschijnlijk verkregen door het vormen, evenals het herstel in sub-werk en de verhoging van het verbindingslichaam, getuigen van de constructieve technieken van het tijdperk.

Het raam van het trappenhuis, nu vernietigd, in eerste instantie toegevoegd een vleugje elegantie aan het geheel. Het gebouw werd gedeeltelijk beschermd door een bevel van 11 mei 1981, dat gevels en daken op straat bedekte (kadastre AH 686, 687). Deze classificatie als Historisch Monument onderstreept zijn erfgoed belang, gekoppeld aan zowel zijn architectonische stijl en zijn stedelijke geschiedenis. De tweefasenconstructie weerspiegelt de evolutie van de behoeften en smaken van de nean bourgeoisie, terwijl de tussenkomst van Weissenburger, hoofdfiguur van de School van Nancy, het gebouw in de lokale Art Nouveau beweging verankerde.

Het exacte adres, 93 rue de Metz (code Inzie 54395), plaatst het gebouw in het historische hart van Nancy, een stad gekenmerkt door een rijke 19e en 20e eeuwse architectonische erfgoed. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat als "passible" (noot 5/10), misschien als gevolg van kleine onzekerheden over de kadastrale grenzen of exacte locatie. De beschikbare bronnen, waaronder de Merimée en Monumentum basis, bevestigen haar status als een belangrijk element van het nean urban landschap, hoewel sommige originele kenmerken, zoals het glazen dak, zijn verdwenen in de loop der tijd.

Externe links