Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Aan het einde van de 17e eeuw leidde de oprichting van het Place Louis-le-Grand (nu Place Vendôme) tot de verkoop van aangrenzende grond, waarvan de overnames tot het begin van de 18e eeuw plaatsvonden. Constructies, vaak uitgevoerd in paren zoals nummers 29 en 31 op Danielle-Casanova Street, variëren van 1703 tot 1715. Deze gebouwen, oorspronkelijk ontworpen als kantooraccommodatie voor koninklijke ambtenaren, nemen een dubbel plan in diepte met een achtervleugel behuizing van de trap, rond een gemeenschappelijke binnenplaats uitgerust met een gedeelde put. Hun interne organisatie weerspiegelt een strikte sociale hiërarchie: begane grond gewijd aan stallen, ruimte voor huishoudelijke bedienden, en edele vloeren ingericht met paneel lounges.

Tussen 1837 en 1842 werden deze gebouwen gekocht of gekocht via een veiling, een periode die overeenkomt met de wijzigingen die vandaag nog zichtbaar zijn: vestibules, buspassages en achtergevels. De gevels op straat daarentegen hebben hun hoogte en architectonische behandeling van de 18e eeuw behouden, getuige de uniformiteit die in deze prestigieuze wijk wordt nagestreefd. Het ensemble, geclassificeerd als Historisch Monument in 1999, illustreert zowel de Haussmannische stedenbouw vóór het uur en de sociale veranderingen van Parijs onder de monarchie en vervolgens in de 19e eeuw.

Het gebouw op 23 rue Danielle-Casanova (en 2 doodlopende Gomboust) onderscheidt zich door zijn beschermde elementen: gevels en daken (op straat en binnenplaats), centrale trap, en buspas. Deze kenmerken maken het een typisch voorbeeld van de aristocratische en administratieve habitat van de vroege Verlichting, waar functionaliteit, sociale vertegenwoordiging en stedelijke innovatie mix. De locatie, die als eerlijk wordt aangemerkt (5/10) in de erfgoedbases, benadrukt de documentaire limieten ondanks zijn bewezen historische interesse.

Externe links