Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Brune toren van Embrun is een voormalige donjon van de aartsbisschoppen van Embrun, gebouwd uit de 13e eeuw tegen het Archepiscopaal Paleis, vlakbij de kathedraal Notre Dame. Deze vierkante toren, bekroond met merlons en mâchicoulis, belichaamde hun tijdelijke macht en beschermde de canoniale wijk. Zijn naam zou afkomstig zijn van de toren van Ambrune, zijn middeleeuwse naam. Door de eeuwen heen diende het als een woning, depot, gevangenis, en werd gewijzigd in de 17e of 18e eeuw door de toevoeging van vijf gewelven boven elkaar gelegd om de ruimte te optimaliseren, ten koste van verticale circulaties.

De toren werd in 1927 als Historisch Monument geregisseerd en heeft grote veranderingen ondergaan: het houten piramidale frame werd in 1927 vervangen door een nicheterrasdak, geïnspireerd door het pauselijk paleis Avignon. Na de revolutie werd het een waterreservoir voor de kazerne in het voormalige bisdom. In 1934 kocht de stad een landschapsmuseum dat sinds 1996 gewijd is aan het Nationaal Park Écrins. Het biedt een multidisciplinaire lezing van de Alpengebieden via zijn thematische niveaus.

Het herstelwerk leidde tot discussies binnen de Hogere Commissie van Historische Monumenten, onder meer over de vernietiging van de innerlijke gewelven (X-VIIIe eeuw) om het oorspronkelijke volume te herstellen. Dit project, onder leiding van Chief Architect Alain Tillier, opende de top voor het publiek en stelde een oriëntatietafel op. De toren, 27 m hoge parallelepiped met 1,80 m dikke muren, behoudt kruisboog ramen en een grote westelijke opening.

Het museumconcept, ontwikkeld door Pascale Mottura (Prospective & Heritage) onder leiding van architect Bruno Donzet, verwoordt elke verdieping rond een landschapsthema: rots en tijd (niveau 0), water en licht (niveau 1), geheugen van de ruimte (niveau 2), mannen en gebieden (niveau 3) en land/landschappen (terras). Dit pioniersmuseum, dat in 1996 werd geopend, is gebaseerd op wetenschappelijke samenwerkingsverbanden om de landschappen van de Écrins te ontcijferen, waardoor de toren een symbolische toegangspoort tot het park wordt.

Het episcopale ensemble, waarvan de toren de laatste middeleeuwse vestige is, omvat ook vleugels van de 15de en 12de eeuw, omgezet in barakken in de 19de eeuw. Het oude aartsbisdom, dat in 2005 werd ingeschreven in de Historische Monumenten, getuigt van de religieuze en militaire geschiedenis van Embrun, vanaf de oprichting als bisdom in 365 tot de afschaffing ervan in 1801. De tekeningen van Napoleontische gevangenen getuigen van het gebruik ervan in gevangenissen, terwijl de militaire veranderingen van de 19e eeuw de rechtbanken en gebouwen ingrijpend hebben veranderd.

Externe links