Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Saumur is een symbolisch civiel gebouw, gebouwd in de late 15e en 16e eeuw, geïntegreerd met de vestingwerken van de stad. De flamboyante gotische architectuur, gekenmerkt door beugels, gedraaide zuilen en een fries van wijnstokken, weerspiegelt zijn aanvankelijke defensieve rol. Het noordelijke gezicht, zonder openingen en met slots en mâchicoulis, versterkt zijn beschermende functie tegen externe aanvallen. Het gebouw werd al in 1508, onder leiding van Guillaume Bourneau, luitenant-generaal van Saumur.

In de 19e eeuw, tussen 1856 en 1862, werd een neogotische vleugel toegevoegd door architect Charles Joly-Leterme, die het enthousiasme van de tijd voor deze stijl illustreerde. Dit project, gestart in 1844, is een van de eerste voorbeelden van neo-gotische civiele architectuur in Frankrijk. Het oorspronkelijke 16e-eeuwse gebouw werd in 1903 als historisch monument vermeld, terwijl de 19e-eeuwse uitbreiding in 1995 werd geregistreerd, waarbij de dubbele erfgoedwaarde werd benadrukt.

De symmetrie van het gebouw, gecombineerd met de defensieve elementen (assen, hoge muren), toont het strategische belang in het stedelijke landschap van Saumur. De neogotische vleugel, met zijn bewaarde interieurdecoraties, maakt het ensemble compleet door een stilistisch contrast tussen de tijdperken te bieden. Vandaag de dag, het stadhuis blijft een symbool van het Angelische erfgoed, mengen middeleeuwse geschiedenis en Tweede Rijk erfgoed.

Externe links