Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grand Théâtre de Tours, gelegen aan de Rue de la Scelerie in de oude torens, is een emblematisch gebouw uit de tweede helft van de 19e eeuw. Het werd een historisch monument en verving een oude kerk van de Cordeliers die sinds 1796 tot theater werd omgevormd. Dit Italiaanse theater, met een capaciteit van 950 zitplaatsen, is de zetel van de Opera de Tours en het Symphonic Orchestra regio Centre-Val de Loire-Tours, die zijn grote culturele rol in de stad weerspiegelt.

Het eerste theater, gebouwd in 1796 door de burger Bûcheron in de verlaten kerk van de Cordeliers, biedt 800 plaatsen. In 1867 kocht de gemeente de zaal en toevertrouwde architect Léon Rohard de bouw van een nieuw gebouw, ingehuldigd in 1872. De beelden van de gevel zijn gemaakt door Frédéric-Charles Combarieu, terwijl Theodore Maillot het interieur versiert. Dit theater werd geïnspireerd door de Opéra Garnier in Parijs, een symbool van de architectonische fascist van het Tweede Rijk.

Een brand verwoestte het gebouw in 1883, waardoor alleen de gevel en muren intact bleven. De reconstructie werd eerst toevertrouwd aan Jean-Marie Hardion, daarna aan Stanislas Loison na 1886. Georges Clairin, beroemde schilder, siert de hal, open haard en trap met weelderige decoraties. Het theater werd in 1889 heropend en belichaamde het artistieke eclectisme van de vroege Derde Republiek. Het is geleidelijk beschermd, met een volledige rangschikking in december 2023.

De geschiedenis van het Grote Theater illustreert de stedelijke en culturele veranderingen van Tours. Eerste plaats van geïmproviseerd spektakel in een revolutionaire kerk, het wordt een gemeentelijk symbool van prestige onder het Tweede Rijk, voordat wordt hersteld na 1883 in een stijl die neoclassicisme en Garneriaanse invloeden combineert. De architectuur en inrichting maken het een belangrijke getuige van de 19e eeuwse Franse theater erfgoed.

Vandaag de dag blijft het Grand Théâtre een actief artistiek centrum, achtereenvolgens geregisseerd door Jean-Yves Ossonce (1999-2015), Benjamin Pionnier (2016-2020) en Laurent Campellone sinds 2020. In de Historische Monumenten (1994, 2000, 2023) wordt de waarde van het erfgoed onderstreept, zowel voor zijn architectuur als voor zijn voortdurende rol in het culturele leven van Tourangelle.

Externe links