Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Blandy-les-Tours, gelegen in het departement Seine-et-Marne in Île-de-France, werd oorspronkelijk gebouwd als een versterkt herenhuis in het begin van de 13e eeuw door de burggraaf van Melun, afstammelingen van Adam II, een metgezel van Philip Auguste. De strategische locatie, aan de grens van Champagne County, maakte het een symbool van de koninklijke macht in een gebied vervolgens gefragmenteerd onder lokale heren. De eerste vestingwerken omvatten een onregelmatige behuizing, een vierkante toren en drie ronde torens, waaronder een kerker.

In de 14e eeuw, tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd het kasteel grondig gerenoveerd door de Graven van Tancarville, John II en Willem IV, dankzij koninklijke subsidies van Charles V en Charles VI. De amendementen omvatten uitbreiding van de sloten, toevoeging van drie grote ronde torens (met inbegrip van een nieuwe kerker en Archieftoren), een gepijlde ophaalbrug en een rond pad. Deze ontwikkelingen maakten het tot een belangrijk fort, voordat het werd een luxe aristocratisch verblijf in de 15e en 16e eeuw voor prestigieuze gezinnen zoals Orléans-Longueville en Bourbon-Soissons.

In de 17e eeuw verwierf de Marshal van Villars, die in 1705 hertog werd, Blandy en veranderde hem in een landbouwboerderij in 1707, het verwijderen van de daken van de torens, het vullen van de sloten en gedeeltelijk vernietigen van de huizen. Door deze paradoxale verandering kon het kasteel ontsnappen aan revolutionaire verwoesting, hoewel de geleidelijke verlating in de 19e eeuw gereduceerde tot een staat van ondergang. De middeleeuwse huizen, die als niet authentiek werden beschouwd, werden in de jaren 1880 gesloopt, waardoor alleen de verdedigingsruimte werd verlaten.

In 1889 werd het kasteel door de departementsraad Seine-et-Marne gekocht. Een ambitieuze restauratiecampagne, onder leiding van architect Jacques Moulin, restaureerde aan het einde van de 16e eeuw de verschijning van het monument, met sporen van zijn 250 jaar verlatenheid. Sinds de heropening in 2007 combineert de site erfgoedbehoud en hedendaagse creatie, gastvrije tentoonstellingen, shows en kunstenaarsresidenties.

Blandy-les-Tours Castle was ook een hoge plaats van het protestantisme in de 16e eeuw. Dankzij Jacqueline de Rohan, weduwe van François d'Orléans-Longueville, die de calvinistische hervorming in Zwitserland omarmde, werd het landgoed een toevluchtsoord voor vervolgde Hugenoten. In 1563 prees John Calvin zijn rol als "ziekenhuis voor verstrooide schapen." Het huwelijk van Marie de Clèves met Henri I van Bourbon in 1572 bracht de protestantse elite samen, een paar weken voor de slachting van Saint Bartholomew.

Archeologische opgravingen van middeleeuwse latrines, uitgevoerd in de jaren negentig, onthulden een verfijnd dagelijks leven: gevarieerd voedsel (vlees, vis, specerijen), Parijse keramische gerechten, en hygiëne praktijken ontwikkeld voor de tijd. Deze ontdekkingen bieden een zeldzame getuigenis van de levensstijl van de Heren van Blandy tussen de 14e en 16e eeuw.

Externe links