Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude Brassacbrug, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw (circa 1193) of in de 13e eeuw, is een middeleeuws werk aan de achterkant van een ezel die de Agout oversteekt op de as Castres-Lacaune. Gebouwd in schalie en graniet, bestaat het uit twee centrale gebroken bogen omlijst door twee kleine bogen in volledige hang op de oevers. De dikke stapels, met schuilplaatsen voor voetgangers, weerspiegelen een ontwerp aangepast aan gemengd verkeer (karren, voetgangers). Daar werd een tol ingevoerd, zoals blijkt uit een document van 1770.

Tijdens de Religieoorlog markeerde de brug de scheiding tussen de protestantse districten (linkse bank, kasteel van Belfortès) en katholieke (rechtse bank, kasteel van Castelnau). De twee versterkte kastelen, die vandaag nog zichtbaar zijn, stonden tegenover elkaar in het gebouw. De brug, aanvankelijk smaller, werd uitgebreid in 1861 na de vernietiging van de nieuwe brug door een vloed, voordat ze werd hersteld in zijn middeleeuwse staat in 1867. Ringen die in 1856 werden verzegeld, werden gebruikt om platen te drogen en herinnerde aan het ambachtelijke gebruik ervan.

Gerangschikt als historisch monument in 1990, onderging de oude brug verschillende restauraties (1892, 1957, 2019). Het schort, slechts 2,25 m breed, behoudt 19e-eeuwse kraaien en voetgangershutten, kenmerkend voor middeleeuwse bruggen. Uit de archieven blijkt dat in 1770 zijn kinderwagen hoger was en dat een beurs de linkerbankstapel bezette. Tegenwoordig symboliseert het de turbulente geschiedenis van Brassac, tussen religieuze conflicten, technische aanpassingen en erfgoedbehoud.

Externe links