Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het duivenhuis van het Château de Paignant maakt deel uit van een neo-klassiek architectonisch complex dat in twee fasen is gebouwd: een eerste bouwhuis werd in 1771 gebouwd door Claude Forget, landeigenaar van Maringues, gevolgd door een uitbreiding in 1808 met de toevoeging van de zuidvleugel. De dovecote, van het type op palen, heeft een hout-pan vulling mengen kalksteen en baksteen, overdekt door een dak in paviljoen bedekt met platte tegels en een bel lantaarn. De stijl suggereert een gebruik van elementen vóór de 18e eeuw, hoewel de reconstructie is hedendaags van het kasteel.

Het kasteel, ontworpen als een langgerekt huis omlijst door avant-corps, heeft gevels gemaakt van kalksteen en andesite frames. De baaien, met losse of rechte linzen, weerspiegelen de neo-klassieke invloed, evenals de interieurdecoraties (chimneys, hazen) versierd met motieven zoals sfinxen of rozen. De architect Michel Amable Richier, auteur van de gemeenten in 1826, verenigde de banen van het kasteel en het landgoed om een park te vormen, hoewel sommige decoratieprojecten (1823.

Gerangschikt Historisch Monument in 2002, het landgoed omvat, naast de dovecote, agrarische bijgebouwen (granges, stallen) en een park met fonteinen en vijvers. De duivenboom, hoewel secundair, getuigt van seigneuriële praktijken in verband met duiventeelt, een symbool van prestige in de moderne tijd. De integratie in een samenhangend geheel, dat functionaliteit en neoklassieke esthetiek combineert, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van het landelijke erfgoed van auvergnat.

Externe links