Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De windturbine van Pargues, gelegen in het gelijknamige dorp in de Aube (Great East region), werd gebouwd tussen 1901 en 1903 om drinkwater te leveren aan de drink- en wasfaciliteiten. Ontworpen door de architect Ludovic Sot, werd het onderscheiden door zijn 15 meter vierkante toren in baksteen en steen, aangevuld met houten bladen van 9,50 meter in diameter, waardoor het het grootste model in Frankrijk op dat moment. De productie bedroeg 6000 liter water per uur, verdeeld over een watertoren en het washuis op de huidige locatie van de feestzaal.

In 1923 werd het systeem volledig gemoderniseerd: de houten messen werden vervangen door een stalen wiel met een diameter van 4,50 meter, bediend door een aermotor van het Belgische bedrijf Van Sante-Baëtens. De betonnen tanks, geïnstalleerd in 1911, vervangen de originele tank. De windturbine zal in 1980 en 1998 aan twee grote stormen worden blootgesteld, wat tot gevolg zal hebben dat de windturbine definitief wordt stilgelegd als gevolg van onomkeerbare schade. Desondanks werd het ensemble (windturbine, watertoren en washuis) op 28 november 2011 ingeschreven in de historische monumenten vanwege zijn uitzonderlijke technische en erfgoedkarakter.

De hydraulische molen, nog op zijn plaats, was het werk van ingenieur Henri David d'Orléans. Hij haalde water uit een diepe bron om het dorpsnetwerk te voeden. De bouw weerspiegelde een technologische innovatie voor die tijd, waarbij architectonische esthetiek (steen en bakstenen bogen) en industriële prestaties werden gecombineerd. Vandaag de dag getuigt de site van de vindingrijkheid van landelijke watervoorzieningssystemen aan het begin van de 20e eeuw, hoewel de werking ervan is gestopt.

Gelegen op 3 bis rue de l'Orme, behoorde de windturbine tot de gemeente Pargues (code Insee 10278). De geschiedenis van de stad illustreert de technische en klimatologische uitdagingen waarmee de lokale infrastructuur wordt geconfronteerd, en de centrale rol die zij speelt in het dagelijks leven van de inwoners, met name voor de watervoorziening en collectieve activiteiten zoals wassen.

Externe links