Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Montjoie toren, gelegen in Conflans-Sainte-Honorine in de Yvelines, is een middeleeuws overblijfsel van de 4e kwart van de 11e eeuw, die de eerste generatie stenen kastelen in Île-de-France vertegenwoordigt. Gebouwd in lokale Lutetiaanse kalksteen, het combineert defensieve architectuur (droog in het oosten, afwezigheid van baaien aan de noordkant) en residentiële (drie niveaus, intra-murale schoorstenen). De staat van instandhouding blijft opmerkelijk, ondanks het verdwijnen van het dak en de binnenvloeren. De westelijke en zuidelijke kanten, gerestaureerd in 1979-1980, hebben hun oorspronkelijke gemêleerde bessen teruggevonden, overtroffen door full-circle, tripartiete timpaanse bogen, kenmerkend voor primitieve Romaanse kunst.

De oorspronkelijke toegang, waarschijnlijk gelegen op de eerste verdieping (zuid-oosthoek), weerspiegelt een defensief ontwerp: de inzittenden werden bedekt in het geval van een aanval. De begane grond, zonder brede openingen, herbergde een put en diende als een reservaat. De eerste verdieping, met drie geminieerde ramen en twee schoorstenen, was de nobele ruimte, gereserveerd voor de heer, terwijl de bovenste, soberere vloer kon zijn suite. De dunheid van de muren (1,65 m) en het ontbreken van uitlopers, gecompenseerd door de kwaliteit van het apparaat, onderstrepen de technische durf van de periode.

Gecertificeerd als Mons Jovis (Mont de Jupiter), kan de toren een houten vesting hebben vervangen. De bouw wordt soms toegeschreven aan Mathieu I van Beaumont, lokale graaf, na een conflict met Bouchard IV van Montmorency rond 1100. In 1997 werd een historisch monument opgericht, dat de overgang illustreert tussen de kastelen en de stenen kerkers. De sporen van 19e-eeuwse steigers en gebouwen, bewaard gebleven tijdens restauraties, getuigen van middeleeuwse bouwmethoden.

Vandaag de dag staat de Montjoie Tower op de Rue de la Tour, hoewel de directe omgeving (oostelijk gericht op het noorden) niet heeft geprofiteerd van restauraties. Het eenvoudige plan en interieur (ontbrekend maar voorgesteld door de schoorstenen) maken het een studiemodel voor de Franciscaner castrale architectuur. Regionale vergelijkingen plaatsen de bouw ervan op het scharnier van de 11e en 12e eeuw, een periode van versterking van feodale structuren in het Parijse bekken.

Externe links