Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw 11 Place du Parlement-de-Bretagne in Rennes was een van de gebouwen gebouwd na de grote brand van 1720, die een groot deel van de stad verwoestte. Deze gebouwen, kenmerkend voor de eerste helft van de achttiende eeuw, werden ontworpen om een modern en harmonieus gezicht in het centrum van de stad te herstellen. Hun granieten gevels, versierd met arcades in het midden van de hoek, huis commerciële begane grond, entresols en twee verdiepingen, bekroond met een verdieping van Mansart zolder, typisch voor de Franse klassieke architectuur. De ionische pilasters, die de spanten scheiden, versterken de symmetrische elegantie van het ensemble.

Het Paleisplein (nu de zetel van het Britse parlement) werd dus een symbool van de Rennes-reconstructie, waarbij stedelijke nut en esthetische ambitie werden gemengd. De gevels op het plein en de daken, geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 6 november 1959, illustreren de wens om dit architectonisch erfgoed te behouden. Het gebouw getuigt, net als zijn buren, van de aanpassing van lokale constructieve technieken (Bretton Granit) aan geïmporteerde conventionele kanonnen, terwijl tegemoet komt aan de behoeften van een stad temidden van economische opleving na de ramp.

Er is geen informatie beschikbaar over oorspronkelijke eigenaren of architecten die het werk leidden. De uniforme stijl van gebouwen suggereert echter een centrale planning, misschien gedreven door de gemeentelijke autoriteiten of het parlement van Bretagne, dat toen een grote instelling in Rennes was. Het ontbreken van precieze archiefdocumenten in de brontekst beperkt de kennis van technische details of discussies over deze wederopbouw.

Externe links