Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw werd gebouwd tussen 1911 en 1913 door de architecten Henri Sauvage en Charles Sarazin. Ontworpen voor de kantoren, winkels en werkplaatsen van de meubelfabrikant en ijzermaker Louis Majorelle, belichaamt hij de geest van de School van Nancy, grote stroom van Art Nouveau. De innovatieve structuur combineert versterkt beton en metalen frame, het verdelen van de ruimtes tussen professionele activiteiten op de onderste verdiepingen en huisvesting op de bovenste verdiepingen.

De gevel van het gebouw, het enige deel dat in 1986 door een registratieorder werd beschermd, weerspiegelt de esthetische Art Nouveau en de integratie van moderne technieken voor het tijdperk. De begane grond, nu bezet door een bank, verloor zijn oorspronkelijke metalen marquise, gedeeltelijk veranderen van het oorspronkelijke uiterlijk van het gebouw. Privé-eigendom, dit gebouw weerspiegelt de samenwerking tussen kunstenaars en avant-garde architecten in het begin van de twintigste eeuw.

Louis Majorelle, de centrale figuur van de École de Nancy, ontwikkelde zijn activiteit in het maken van meubels en kunstvoorwerpen, wat de geschiedenis van het Franse design markeert. Het gebouw illustreert ook de aanpassing van stedelijke ruimtes aan de gemengde behoeften (commercieel, ambachtelijk en residentieel), kenmerkend voor de architectonische transformaties in Parijs aan het begin van de eeuw.

Externe links