Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Sorans, oorspronkelijk Hotel Casenat genoemd, is een privé-hotel gebouwd in de 2e kwart van de 18e eeuw in Besançon, Doubs departement. Het onderscheidt zich door zijn klassieke architectuur, met drie lichamen parallelle gebouwen en twee binnenplaatsen. Het hoofdhuis, aan de straat, heeft twee vierkante verdiepingen en een gewelfde kelder in een wieg, terwijl de gewone huizen stallen, schuren en huizen. Het gebouw, gemaakt van steen en steen, beschikt over opmerkelijke decoratieve elementen zoals bas-reliëfs onder de ramen en een gesneden poort. De tuin, ooit gelegen aan de andere kant van de straat, is nu verdwenen.

Het hotel werd in 1737 opgericht door architect Jean-Pierre Galezot voor Antoine-François de Rosières, Marquis de Sorans, op de site van een oud 16e-eeuws hotel, het Casenat Hotel. De laatste hield een open haard gedateerd 1565, nu verhuisd naar het Dole museum. Aan het eind van de 19e eeuw vonden ingrijpende veranderingen plaats, met toevoeging van een grote trap en interieurdecoraties. Het gebouw wordt sinds 1994 gedeeltelijk genoemd als historische monumenten en beschermt zijn gevels, daken, trappen, gewelfde stallen en een kap open haard.

Door de eeuwen heen heeft het hotel van eigenaar veranderd en verschillende veranderingen ondergaan. In 1739 kregen de markies de Sorans toestemming om een poort te bouwen voor zijn tuin, die in 1783 was verdwenen. In 1775 vroeg de graaf van Beaufort, een nieuwe eigenaar, om faciliteiten om de gebouwen in de achtertuin op te ruimen. In de 19e eeuw, werken transformeerde de trap, toegevoegd een hoge verdieping en gerenoveerd het interieur. Sommige originele elementen, zoals lambrisering, werden verwijderd in de 20e eeuw, maar de tweede verdieping van het hoofdgebouw behoudt zijn periode indeling en decoraties.

Het Hotel de Sorans illustreert de evolutie van de stedelijke huizen van bisontine, waarbij middeleeuwse erfgoed (dertiende eeuwse route) en transformaties van de 18e en 19e eeuw worden gemengd. De architectuur weerspiegelt de sociale status van de eigenaren, markies en graven, terwijl de opeenvolgende ontwikkelingen getuigen van de aanpassingen aan de residentiële en esthetische behoeften van de tijdperken doorkruiste. Vandaag de dag blijft er een opmerkelijk voorbeeld van het civiele erfgoed van Besançon, beschermd voor de belangrijkste elementen.

Externe links