Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-le-Vieux, genoemd sinds 1130, is gebouwd langs een belangrijke Romeinse weg van Straatsburg. Merovingiaanse resten blijven bestaan, terwijl het huidige gotische gebouw tussen 1381 en 1428 werd gebouwd. Ze werd protestant in 1529 tijdens de Reformatie, lijdend aan iconoclastische vernietigingen zoals het onderdrukken van altaren en het verbinden van muurschilderingen door pastoor Thiébaut Schwartz.

In 1683, na de verovering van Straatsburg door Lodewijk XIV, werd de kerk een simultaneum: het koor werd gerestaureerd aan katholieken, gescheiden van het protestantse schip door een muur. Deze divisie duurde tot 1900, toen het middeleeuwse koor werd afgebroken om een loodrechte katholieke kerk te bouwen, met behoud van de oorspronkelijke klokkentoren. Het plafond van het protestantse schip herbergt een orgel van de gebroeders Silbermann (1709) en een stand gedecoreerd in 1727.

In de 19e eeuw verwelkomde de protestantse kerk tijdelijk de gelovigen van de in 1870 verwoeste Neuftempel. In 1898 werd een nieuw orgel geïnstalleerd door Eberhard Friedrich Walcker. Na 2012 stopte de protestantse aanbidding in het gebouw, dat werd omgevormd tot een experimentele NooToos ruimte in 2018: coworking, culturele evenementen en plaatsen van gezelligheid vervangen traditionele banken. Het katholieke deel, herbouwd in 1867 door architect Conrath, behoudt relikwieën toegeschreven aan Saint Brigide.

Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1981, illustreert de religieuze spanningen in Elzas. Zijn strategische locatie, tussen de Grand Street en de 22nd Street, materialiseert vandaag de fysieke scheiding van sekten. De geclassificeerde voorwerpen, zoals de gegraveerde panelen van Veit Wagner (15de eeuw) of Henri Lutzelmanns schilderijen, getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed.

Tijdens de Revolutie werd de kerk gesloten (1793-1795) en gebruikt als een vleesdepot voor de troepen, waardoor de afbraak werd versneld. In de 20e eeuw, de symbolische deur geopend in de scheidingswand (2012) markeert verzoening, terwijl de protestantse ruimte heruitvind zichzelf als een hybride plaats, tussen religieuze herinnering en sociale innovatie.

Externe links