Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Calvary of Plougastel-Daoulas, gelegen in het dorp Plougastel-Daoulas (Finistère, Bretagne), werd gebouwd tussen 1602 en 1604 als een ex-voto ter afsluiting van de epidemie van 1598, die een derde van de lokale bevolking had gedecimeerd. Volgens de traditie zou de seigneur van Kererault, die op 27 september 1598 stierf, de wens hebben geuit deze beproeving op te richten als hij het laatste slachtoffer van de epidemie was. Het monument, 10 meter hoog, bestaat uit een achthoekige basis in gele microdioriet en 182 stenen beelden van Kersanton, die bijbelse en legendarische taferelen illustreren.

De bouw vond plaats in drie fasen: voltooiing van de basis in 1602, leggen van de drie kruisen in 1603, en voltooiing van het standbeeld in 1604. De Golgotha, geclassificeerd als historisch monument in 1889, volgt een complex iconografische patroon georganiseerd volgens de kardinaal punten, met thema's als geboorte, lijden, Pascha en opstanding. Het is geïnspireerd door Guimilieu's kalvarium, maar onderscheidt zich door een minder lineaire verdeling van de scènes, waarbij anachronismen (zoals bragou-braz boeren) en contemplatie worden gemengd.

Beschadigd tijdens de Amerikaanse bombardementen van 1944 werd de calvary hersteld door de tussenkomst van John D. Skillon, een Amerikaanse en conservatieve museumofficier, die een restauratiefonds in de Verenigde Staten creëerde. De werken, geleid door beeldhouwer Millet in 1949, redden de verspreide beelden en fragmenten. Tussen 2003 en 2004 vond een tweede restauratie plaats, waaronder de reiniging van de basis en de reparatie van de stenen. Het monument blijft een symbool van Bretonse toewijding, met scènes als Katel Kollet of de Passie van Christus, gelezen in de tegenovergestelde richting van de handen van een horloge.

De kalvarium omvat ook votive elementen die verband houden met de pest, zoals de trommels van de kruisen bedekt met knobbeltjes, of de beelden van patroonheiligen (Roch, Sebastian). Het centrale platform, bereikbaar via een 14-staps trap, diende ooit als prediking locatie. De drie hoofdkruisen vertegenwoordigen Christus tussen de twee strottenhoofden, omringd door engelen en demonen, terwijl scènes zoals de Opstanding of de Hel (met zijn middeleeuwse mond) de iconografie voltooien.

Dit monument, dat tot de zeven grote kaloven van Bretagne behoort, illustreert de Bretonse religieuze kunst van de zeventiende eeuw, waarbij lokale kennis (Kersantonsteen) en complexe symboliek worden gecombineerd. De geschiedenis weerspiegelt ook de trans-Atlantische banden die ontstaan zijn uit de na de Tweede Wereldoorlog herstel, evenals de verankering ervan in het toegewijde landschap van het schiereiland Plougastel, gekenmerkt door 26 andere kruisen die samenvloeien naar het dorp.

De gedetailleerde beschrijvingen van Canon Abgrall (1904) of Leon Le Berre (1937) onderstrepen zijn originaliteit, tussen "furling" van karakters en "recollectie." Vandaag de dag blijft Golgotha een herinneringsplek, die zowel de volksvroomheid, de epidemieën uit het verleden weerspiegelt als de veerkracht van een erfgoed dat door moderne conflicten wordt bedreigd.

Externe links