Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Megève ontstond aan het eind van de 12e eeuw, toen Benedictijner monniken van de abdij van Saint-Michel-de-la-Cluse een priorij stichtte gewijd aan de heilige Johannes de Doper op het grondgebied. Het gebouw werd vergroot in de 14e eeuw, daarna het schip herbouwd tussen 1687 en 1692. Twee grote branden, in 1728 en vooral op 9 november 1754, vernietigden gedeeltelijk de kerk, waaronder de klokkentoren, die in 1809 werd gerestaureerd door Muffat de Saint-Amour. De huidige gevel dateert uit 1879, terwijl complete restauraties plaatsvonden in 1957 onder leiding van de architecten Henry Jacques Le Same en Maurice Novarina.

Het koor, dat dateert uit de 16e eeuw, en het schip van de 17e eeuw bewaarde sporen van geschilderde decoraties. In 1827 maakte de Italiaanse schilder Mucengo een interieur dat beschadigd werd door vocht en in 1859 gerestaureerd werd door J.B. Ferraris. De fresco's van het schip illustreren het leven van de heilige Johannes de Doper, terwijl de nevenbeelden scènes van Christus en de Maagd weergeven. Een geëmailleerd kruispad, gecreëerd in 1956 door Georges Gimel, en een beiaard van 11 klokken (met inbegrip van een vermeld historisch monument, daterend uit 1783) verrijken het erfgoed van het gebouw.

De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1988, herbergt ook een beschermde 18e eeuws bentier. Het was een centrale plaats voor lokale processies, zoals de Rogations in de 18e eeuw, waar de parochies van Megève en Combloux elkaar afwisselend ontmoetten in hun respectieve kerken. De klokken, gegoten door de Paccard en Lièvremont dynastieën tussen 1783 en 1896, getuigen van het klank- en spirituele belang van het gebouw in de vallei.

Externe links