Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chambéry rechtbank werd gebouwd vanaf 1850 onder impuls van het Sardijnse koninkrijk, na het besluit van 1848 om een gebouw te bouwen dat gewijd is aan justitie. De eerste steen werd gelegd door koning Victor Emmanuel II en koningin Adelaide, die het begin markeerden van een tienjarig bouwproject. Oorspronkelijk ontworpen door architect Pierre-Louis Besson, werden de plannen overgenomen door ingenieur Pierre Spurgazzi, met behoud van de oorspronkelijke structuur. De gekozen locatie, nabij de gevangenissen, was het kleine einde van de Verney Garden, de enige ruimte voor zo'n gebouw.

Het gebouw werd het toneel van een belangrijke historische gebeurtenis: op 29 april 1860 verwelkomden de muren de proclamatie van de resultaten van de volksbeweging over de annexatie van Savoye aan Frankrijk. Noch de Sardijnse koning noch Napoleon III heeft het paleis officieel ingehuldigd, maar de plechtige opening vond plaats op 28 juni 1860 met de installatie van de eerste Franse procureur-generaal. Dit monument, van neo-klassieke stijl met kleurrijke gevels, weerspiegelt de Sardijnse en Palladese architectonische invloed, vooral in de binnenplaats met arcades.

Voor de bouw werd het gerecht in Chambéry uitgevoerd op verschillende plaatsen, waaronder het Dominicaanse klooster, de zetel van de Savoye Senaat voor bijna drie eeuwen. Het huidige paleis heeft opmerkelijke erfgoed kenmerken, zoals de hal van plechtige sessies waar annexatie werd uitgeroepen, of de Napoleon Salon versierd met koninklijke portretten. Sinds 1984 zijn delen van het gebouw, waaronder gevels en rechtszaal, beschermd als historische monumenten.

Het gerechtsgebouw onderscheidt zich door zijn eretrap, zijn muurschildering door Pierre Eugène Montézin (1939) in de kamer van de niet verlorene, en zijn historische bibliotheek, voormalig archief van de archieven van de Savoie Senaat. De uiterlijke gevels, aanvankelijk geel, werden verwoest in "sard red" in 1976. De binnenplaats, ontworpen als een openbare doorgang, verloor deze functie in 1960. Vandaag, het gebouw combineert Sardijnse justitieel erfgoed en Franse republikeinse symbool.

Externe links