Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pavillon de l'eau, oorspronkelijk een fabriek gebouwd in 1900, werd ontworpen om het water van de Seine te voorzien van de reservoirs van Passy, het Bois de Boulogne en het onderhoud van de straten. Het door Pacotte ontworpen vervangen 19e-eeuwse verouderde brandbluspompen zoals Auteuil (1828) of Chaillot, die werden beschouwd als ineffectief en vervuilende. De heldere en gefreesde bakstenen gevels, baairamen en metalen frame weerspiegelden de industriële innovaties van die tijd, hoewel de kolenexploitatie het snel overbodig maakte.

Reeds in 1925 werd een tweede fabriek (fabriek B) gebouwd om de technische beperkingen van de eerste te overwinnen. Gemoderniseerd in 1952 met elektriciteit, biedt het nog steeds stroom aan de meren van de Bois de Boulogne en besproeiende groene ruimten. De fabriek A, die in 1955 werd verlaten, werd een garage en vervolgens een administratief gebouw voordat ze in 2007 werd omgebouwd tot het Pavillon de l'eau, een educatieve plek beheerd door Eau de Paris. Sinds 2024 is het ook de thuisbasis van het Huis van Europa.

Het paviljoen is in 2020 een historisch monument met Fabriek B en biedt een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de watervoorziening in Parijs, van Gallo-Romeinse aquaducten tot op de dag van vandaag. De tijdelijke tentoonstellingen, de activiteiten van kinderen en thematische bijeenkomsten maken het een belangrijke speler in het bewustzijn van waterbeheer. De Seine, het historische hart van het Parijse aanbod, wordt in vier grote periodes belicht: oud, middeleeuws, modern en industrieel.

De architectuur van de site, gekenmerkt door lantaarndaken en een oude bakstenen open haard (nu weg), illustreert de evolutie van pomptechnieken. Het Pavillon, bereikbaar via 75-77 avenue de Versailles, blijft een tastbaar getuigenis van de industriële revolutie in Parijs en zijn erfenis in waterbeheer. De vlaggenschiptentoonstelling, Alimenter Paris en eau, volgt dit technische en stedelijke epos.

Externe links