Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Duitse militaire begraafplaats in Cambrai, opgericht in maart 1917 door Duitse troepen, diende aanvankelijk als een gemeenschappelijke begraafplaats voor Duitse, Franse en Britse soldaten. Cambrai, toen strategisch centrum van commandoposten, ziekenhuizen en bevoorrading, werd een hotspot tijdens de oorlog. De veldslagen van Arras (april 1917) en de Britse aanval van november 1917 werden gekenmerkt door de eerste massale inzet van tanks en veroorzaakte daar enorme verliezen, gevolgd door het Duitse offensief van maart 1918 en de defensieve gevechten van september-oktober 1918, waardoor het begrafenisrecord verder werd verhoogd.

In 1966 ondernam de Duitse War Graves Commission groen- en renovatiewerkzaamheden, ter vervanging van (vanaf 1977) houten en betonnen kruisen door gegraveerde stenen stelen. De site omvat ook een Russische begraafplaats van 192 graven. Van de 10.685 Duitse soldaten die begraven zijn, zijn 7.939 begraven in individuele graven (waaronder 242 onbekend) en 2.746 in massagraven (slechts 442 geïdentificeerd). Een Brits plein van 64 graven is ook aanwezig op de site.

Gerangschikt als een historisch monument in 2017 en opgenomen als een UNESCO World Heritage Site in september 2023 onder 139 herdenkingsplaatsen van de Eerste Oorlog, de begraafplaats illustreert de omvang van menselijke slachtoffers en de internationale dimensie van conflicten. De funeraire architectuur, gekenmerkt door de interventies van de architecten Wilhelm Kreis, Charles Henry Holden en Wilfrid Clement Von Berg, weerspiegelt transnationale herdenkingsinspanningen.

De site, gelegen van Solesmes tot Cambrai (Noord), symboliseert vandaag de gedeelde herinnering aan de strijdende naties. Het huidige beheer is de verantwoordelijkheid van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge (Duitse dienst voor het onderhoud van militaire burials), die haar behoud als plaats van herinnering en geschiedenis garandeert.

Externe links