Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel Pillet-Will is een neo-Louis XV herenhuis gebouwd in 1887 voor Graaf Frédéric Pillet-Will, regent van de Banque de France. Het hotel ligt op 31 rue du Faubourg-Saint-Honoré en vervangt het voormalige Marbeuf hotel, gebouwd in 1718 door Pierre Cailleteau (bekend als Laassurance) voor Louis Blouin, een kamer bediende van Louis XIV. In de 18e eeuw verbouwden Jacques-Guillume Legrand en Jacques Molinos het met een polychroom decoratie geïnspireerd door de oudheid. Het Marbeuf hotel is de thuisbasis van opmerkelijke figuren als Joseph Bonaparte, Cambacérès of Caroline Murat, en was het kader voor de ondertekening van het Concordat van 1801 tussen Napoleon en Paus Pius VII.

Het hotel Pillet-Will bevatte architectonische elementen van hergebruik, zoals de vantals van het portaal (van het Vicq hotel verwoest in 1883), het houtwerk van het Gontaut-Saint-Blancart hotel, en de stenen vazen van Bagatelle. Frédéric Pillet-Will vormde een rijke kunstcollectie, waaronder schilderijen van Fragonard en Boucher. In 1965 verwierf de Japanse ambassade het gebouw, gedeeltelijk vernietigde het in 1967 voor moderne wederopbouw, waarbij alleen de gevel op straat bewaard bleef. Nicolas Pineau's houtwerk van het Varengeville hotel werd vervolgens overgebracht naar het Metropolitan Museum of Art in New York.

De monumentale deur naar het hotel, daterend uit de 18e eeuw, werd bij decreet van 7 november 1927 als historische monumenten geclassificeerd. Tegenwoordig is de locatie de thuisbasis van de Japanse ambassadeur, met gordijnwandgevels ontworpen door Jean Prouvé en meubels door Charlotte Perriand. Deze plaats illustreert de architectonische en diplomatieke transformaties van Parijs van de 18e tot de 20e eeuw.

Externe links