Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oorsprong van het museum dateert uit de 17e eeuw, toen twee broers, Gaspard de Liergues en Balthasar de Monconys, nieuwsgierigheid verzamelden. In de 18e eeuw verwierf Jérôme-Jean Pestalozzi, een arts aan het Hôtel-Dieu, deze collectie en verrijkte deze voordat hij deze aan zijn zoon Antoine-Joseph doorstuurde. De laatste gaf het aan de stad Lyon in 1772, een datum beschouwd als de officiële stichting van het museum, toen de 6000 boeken en objecten van Adamoli werden toegevoegd. Het museum werd in 1777 geopend voor het publiek onder leiding van de Academie van Wetenschappen en werd voor het eerst geïnstalleerd in een paviljoen van het stadhuis.

Vanaf 1793 verlieten de collecties het stadhuis voor het klooster van de Dames-de-Saint-Pierre, waar ze werden geplunderd en verlaten tijdens de revolutie. Geballoteerd tussen de Terreaux en de Croix-Rousse, ervoeren ze meer vernietiging dan de toename tot de 19e eeuw. Van 1830 tot 1909 ontwikkelde het museum zich aanzienlijk, maar samenwonen met het Museum voor Schone Kunsten in het Palais Saint-Pierre werd moeilijk, wat leidde tot afgebroken transferprojecten, zoals die naar het park Tête d'Or.

In 1876 kreeg Émile Guimet, een industrieel in Lyon, een missie in het oosten om religies te bestuderen. Bij zijn terugkeer in 1879 bood hij Lyon een religieus museum aan, gebouwd in neoklassieke stijl door architect Chatron. Guimet verhuisde zijn collecties naar Parijs in 1889 en het Lyongebouw werd een succesvol restaurant, fitnessruimte, theater en ijsbaan (Palais de Glace). Pas in 1913 herwon de site zijn museumroeping door opnieuw het museum van de natuurlijke geschiedenis en een museum van religies te verwelkomen, waarin prehistorie, beschavingen van de wereld en natuurwetenschappen samenkomen.

In 1991 werd het Guimet Museum officieel het museum van de Natuurgeschiedenis onder toezicht van de Algemene Raad van de Rhône. Geconfronteerd met de toestand van het gebouw en de instandhoudingsbehoeften werd in 2000 een renovatieproject goedgekeurd, dat leidde tot de oprichting van het Musée des Confluences. Deze laatste is in 2014 ingehuldigd en bouwt voort op 2,2 miljoen objecten verzameld over vijf eeuwen, terwijl de integratie van moderne culturele programmering gericht was op de relatie tussen wetenschap en samenleving.

Externe links