Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Fauville-en-Caux kerk werd gebouwd aan het begin van de 20e eeuw ter vervanging van een 13e eeuws gebouw geacht te klein en slecht gelegen. Opgericht in 1913 onder leiding van architect Pierre Chirol, liep de bouwplaats tot 1937, met een inwijding uit 1916. De neo-romaanse stijl, gekenmerkt door een zeskantige lantaarntoren en een gewelfd schip, gebruikt voornamelijk baksteen als materiaal.

Het project wordt geleid door pastoor Louis Dubois, die een centralere plaats van aanbidding wil, aangepast aan de behoeften van de parochie. De klokkentoren, 60 meter hoog, en de monumentale veranda werden voltooid tussen 1931 en 1937. De kerk herbergt een klok uit de late 16e eeuw, een erfenis van het oude gebouw. De architectuur combineert Romano-Byzantijnse invloeden en moderne technieken voor de tijd, zoals het gebruik van cement.

De kerk is een historisch monument in 2001 en behoort tot het bisdom. De locatie in Fauville-en-Caux (nu geïntegreerd met Terres-de-Caux) maakt het een belangrijke visuele en spirituele mijlpaal voor de regio. De buitentrap en terrasmuren maken deel uit van de beschermde elementen.

Het interieur onderscheidt zich door zijn cul-de-four koor en zijn stands toegankelijk via een grote westelijke trap. De bouw maakt deel uit van een context van religieuze architectonische vernieuwing aan het begin van de twintigste eeuw, waarbij traditie en innovaties worden gecombineerd, zoals blijkt uit het met cement beklede metselwerk. Het gebouw illustreert ook de aanpassing van landelijke parochies aan demografische en stedelijke veranderingen op dat moment.

Externe links