Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Corcelles Abbey is een voormalige Cisterciënzer abdij die rond 1150 werd opgericht door nonnen die verbonden waren aan Notre-Dame de Tart, de moeder abdij van de vrouwelijke tak van de orde. Gelegen in de Ognon Valley nabij Besançon, werd het waarschijnlijk opgericht op verzoek van een lokale heer. Zijn bestaan werd al in 1179 bevestigd door een daad van donatie, en zijn nog bescheiden bezittingen werden in 1185 bevestigd door een pauselijk voorrecht.

De nonnen, afkomstig uit de kleine lokale adel, leefden in relatieve armoede, die zichzelf voor hun levensonderhoud volgens de oorspronkelijke Cisterciënzer heerschappij. De abdij kende een daling uit de late middeleeuwen, gekenmerkt door een versoepeling van discipline en een moeilijk beheer van zijn bezittingen. In 1609 fuseerde het met de abdij van Ounans in Dole, waardoor de gebouwen gedeeltelijk verdwenen.

De abdij presenteerde een eenvoudig en rustiek plan, georganiseerd rond een klooster. Vandaag de dag blijft alleen de zuidkant over, inclusief de oude kapel van de 13e-XIV eeuw, gerenoveerd in de 15e-XVI eeuw. Deze kapel, zonder versiering, weerspiegelt de cisterciënzer soberheid met zijn vlakke bed en zijn niet gewelfde schip. De overblijfselen, verkocht als nationaal eigendom tijdens de Revolutie, werden omgezet in een boerderij voordat ze werden gerestaureerd in 1944.

De abdij van Corcelles is een getuigenis van de uitbreiding van de Cisterciënzer orde vrouw in Bourgondië-Franche-Comté. De geschiedenis illustreert de uitdagingen waarmee de religieuze gemeenschappen van vrouwen worden geconfronteerd, vaak minder begiftigd dan hun mannelijke tegenhangers. De huidige overblijfselen, geclassificeerd als historische monumenten in 1997, bieden een overzicht van het middeleeuwse kloosterleven in deze regio.

De naam Corcelles komt van de Latijnse corticella, die een kleine boerderij aanduidt. Dit toponiem, dat in Frankrijk gebruikelijk is, weerspiegelt de landelijke oorsprong van de abdij, oorspronkelijk geïmplanteerd in een geïsoleerde vallei omringd door bossen. De fusie met Ounans in 1609 markeerde het einde van haar autonome bestaan, hoewel de ruïnes blijven getuigen van haar Cisterciënzer verleden.

Externe links