Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Châtillon-sur-Colmont, gelegen in het departement Mayenne in de regio Pays de la Loire, is een gebouw van romaanse oorsprong, diep gerenoveerd tussen de 11e en 17e eeuw. Hij onderscheidt zich door zijn licht hellende zuidwaartse oriëntatie en zijn afmetingen 37 meter lang en 21 meter breed, buiten de klokkentoren. De kerk bestaat uit een uniek schip uitgebreid door een plat nachtkoor, geflankeerd door zes zijkapellen, drie naar het noorden en drie naar het zuiden. Een vierkante toren vormt klokkentoren is gelegen op de zuidoostelijke hoek, terwijl een sacristie wordt gebouwd tussen deze toren en het koor. Het schip en de oorspronkelijke transept dateren waarschijnlijk uit de 11e eeuw, zoals blijkt uit elementen van metselwerk en een verstopt Romaans venster.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door belangrijke gebeurtenissen, waaronder het vuur door de Hugenoten in 1572 en de gedeeltelijke wederopbouw in de zestiende eeuw onder auspiciën van de familie Girard, heren van de parochie. In 1594 ging de seigneury over naar de Plessis-Châtillon door het huwelijk van Diane-Renée de Poisieux en René du Plessis. In de 17e eeuw onderging de kerk belangrijke veranderingen: het koor werd verlengd in 1605, een familie begrafenis crypt werd gegraven onder het koor in 1629, en verschillende altaarstukken werden toegevoegd, waaronder die van het hoge altaar in 1640. De crypte, versierd met fresco's die schedels en schedels kruisen, huizen zeven loods sarcofaag en een hoofdhart, getuigen van het gebruik ervan als seigneuriale kluis.

Het kerkmeubilair is bijzonder rijk, met drie altaarstukken geclassificeerd als historische monumenten. Het rozenkransaltaarstuk, gedateerd 1639 en toegeschreven aan architect Tugal Caris, presenteert vijftien medaillons die de mysteries van de rozenkrans illustreren. Het altaarstuk, gemaakt in 1640, van Michel Pasquier, draagt het wapenschild van Plessis-Châtillon en Nicole de Reynier. De kerk herbergt ook een 17e eeuwse polychrome terracotta Madonna met kind, toegeschreven aan Charles Hoyau, evenals een Gallo-Romeinse Milepost van de derde eeuw, in de buurt ontdekt en bewaard in het schip sinds 1990.

De crypte, geclassificeerd als een historisch monument in 2012, is toegankelijk door een luik gelegen bij de ingang van het koor. Het is 2,67 meter lang bij 3,40 meter breed en is volledig bedekt met zwarte monochrome fresco's op een witte achtergrond, die gestileerde tranen en schedels vertegenwoordigen. De eerste begrafenis was die van René du Plessis-Châtillon in 1629. Profaned in 1793, de crypte hield de inhoud intact tot zijn ontdekking in de vroege 2000s.

De kerk is ook verbonden met lokale figuren, zoals Eugene Barbedette, parochiepriester van 1910 tot 1927 en een van de zieners van de verschijning van Pontmain Maria. De klokkentoren, herbouwd in 1929 na een gedeeltelijke instorting en een brand in 1928, domineert het dorp gelegen 224 meter boven de zeespiegel. Het gebouw, gebouwd uit graniet en bedekt met frames, is een belangrijke architectonische en historische getuigenis van de regio.

Externe links