Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het paviljoen van Anne-de-Beaujeu is een renaissancevleugel van het Château des Ducs de Bourbon, gebouwd in Moulins (Allier) in het begin van de 16e eeuw. Het markeert de introductie in Frankrijk van Italiaanse architectuur, ontdekt tijdens de Italiaanse oorlogen (1497-1499). Op bestelling van Anne de Beaujeu en Pierre II de Bourbon sloot hij de binnenplaats van het kasteel en omvatte verfijnde decoraties: ingeblikte pilasters, d'acanthe bladeren en overvloedige hoorns. Een gewelfde kapel, nu vernietigd, voltooide het geheel.

Het paviljoen maakt deel uit van de politieke geschiedenis van het hertogdom Bourbon, de administratieve hoofdstad sinds 1378. Moulins werd een krachtcentrum onder het regentschap van Anne de Beaujeu tijdens de Italiaanse campagnes van Karel VIII. Na 1532, de gehechtheid van het hertogdom aan de Kroon leidde tot de geleidelijke stopzetting van het kasteel. Een brand in 1755 verwoestte de vleugel, geclassificeerd als ruïne in 1774. Gered door zijn rangschikking bij de Historische Monumenten in 1840, werd het in 1907 gerestaureerd om het Anne-de-Beaujeu Museum te huisvesten.

De architectuur van het paviljoen, toegeschreven aan Marceau Rodier, combineert elegantie en symboliek. De arcadegalerij, versierd met oude motieven, getuigt van Italiaanse invloed. Het monogram van Pierre de Beaujeu, zichtbaar op de gevel, bevestigt de voltooiing vóór 1503. Na diverse toepassingen (gendarmerie in 1839) werd het gebouw in 1910 een museum, waarin Renaissance erfgoed en archeologische collecties werden gecombineerd.

Tegenwoordig is het paviljoen eigendom van het departement Allier en illustreert het de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance. De inrichting, geïnspireerd door Italiaanse modellen, maakt het een belangrijke mijlpaal in de Franse artistieke geschiedenis. De donatie Louis Mantin in 1907 stond zijn behoud en zijn huidige museumroeping toe.

Externe links