Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het archeologisch museum van Dijon, opgericht in 1832, is gewijd aan de archeologie van Bourgondië, die prehistorie, Protohistorie, Romeinse Gallië en de Middeleeuwen omvat. Het is gelabeld Museum van Frankrijk en huizen collecties over paleo-christelijke kunst, heilige kunst en christelijke architectuur. Sinds 1934 is het de belangrijkste vleugel van de abdij Saint-Bénigne (VIe eeuw), in de voormalige Benedictijner slaapzaal.

De oorsprong van het museum dateert uit de late achttiende eeuw, gedragen door geleerde samenlevingen zoals de Dijon Academie en de Commissie van Oudheden van de Goudkust (CACO, 1832). Deze geleerden voerden opgravingen uit (Alésia, Vertault, Les Bolards) en hielden voorwerpen van verwoeste monumenten, zoals het Castrum de Dijon of de abdij van Saint-Bénigne. Oorspronkelijk geïnstalleerd in het Rolin Hotel (departementale archieven), verhuisde het museum naar het Staatspaleis onder het Tweede Rijk, alvorens zich definitief te vestigen in de abdij in 1934.

De collecties, verrijkt door recente ontdekkingen, worden georganiseerd op drie niveaus: de Romaanse zalen (niveau 0) vertonen Gallo-Romeinse overblijfselen (ex-Sequana voto, steles van het Castrum Dijonnais); De voormalige slaapzaal (niveau 1) presenteert middeleeuwse sculpturen, waaronder Christus gekroond met doornen van Claus Sluter (1399); 17de eeuwse kamers (niveau 2) huis prehistorische en merovingische objecten, zoals Blanot's schat of bordeaux fibules. Zo illustreert het museum de culturele evolutie van Bourgondië, van Prehistorie tot Middeleeuwen.

Christus gekroond met doornen, is een fragment van een kalksteenkruis dat in 1399 werd opgericht bij de cartreuse van Champmol, een van de meesterwerken. Ingetrokken voor de Revolutie, werd het herontdekt in de 19e eeuw in een Dijon muur. Deze buste, toegeschreven aan Claus Sluter, getuigt van de Bourgondische heilige kunst en de banden tussen het museum en het lokale erfgoed, waaronder abdijen en belangrijke archeologische vindplaatsen zoals Alesia of de bronnen van de Seine.

Het museum, dat in 1955 werd gebouwd, werd ontwikkeld door opgravingen en overnames en werd een referentiepunt voor regionale archeologie. De collecties zijn afkomstig van emblematische sites (Mâlain, Moutiers-Saint-Jean, Curtil-Saint-Seine) en bestrijken belangrijke periodes, zoals de bronstijd (Treasure of Blanot) of het Merovingiaanse tijdperk (wapens van eerlijke krijgers). Het verankeren in de abdij Saint-Bénigne, een historisch monument op zich, versterkt zijn rol als conservatorium van de Bourgondische herinnering.

Vandaag belicht het archeologisch museum van Dijon materiële getuigenissen van opeenvolgende culturen in Bourgondië-Franche-Comté. De ruimten, van gotische slaapzaal tot 17e eeuwse kamers, bieden een unieke chronologische reis, terwijl het benadrukken van het belang van geleerde samenlevingen in het behoud van erfgoed sinds de 19e eeuw.

Externe links