Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Victor-Emmanuel maakt deel uit van de Esseillon barrière, een set van vijf vestingwerken gebouwd tussen 1819 en 1834 op een rotsslot met uitzicht op de bovenste Arc vallei in Maurienne. Deze forten, gefinancierd door de Franse compensatie die aan het Koninkrijk Sardinië werd betaald na het Congres van Wenen (1815), moesten de cisalpin-kant van een Franse invasie beschermen. Hun bouw, gestimuleerd door Oostenrijk, probeerde ook de Mont-Cenis pas veilig te stellen, een strategische doorgang naar Piemonte. Fort Victor-Emmanuel, de grootste in het complex, kon een 1500 man garnizoen. Deze werken, ontworpen volgens Montalemberts model (overgestoken en kanonnen torens), vervangen de oude vestingwerken van de Suse Valley, vernietigd in 1796.

Ondanks hun defensieve rol, hebben de Esseillon forten nooit een gevecht gekend. De Frans-Sardische alliantie van 1857 maakte hen overbodig, en het Verdrag van Turijn (1860), dat door Frankrijk aan de Savoye werd gehecht, eiste hun vernietiging gedeeltelijk toegepast, behalve Fort Charles-Félix. In 1943 werd Fort Victor Emmanuel een gevangeniskamp onder Italiaanse bezetting. In 1967 werden ze door vrijwilligers gerestaureerd en nu toeristische en culturele bezienswaardigheden.

Fort Victor-Emmanuel, geclassificeerd als een historisch monument in 1991, illustreert de 19e eeuwse militaire architectuur van Sardinië. Zijn geschiedenis weerspiegelt de geopolitieke spanningen tussen Frankrijk, Piemonte-Sardaigne en Oostenrijk, evenals de evolutie van de Alpengrenzen. De schilder William Turner vereeuwigde hem in een aquarel (1830), getuige zijn symbolische belang. Vandaag de dag herbergt de site een interpreterend centrum, tentoonstellingen en buitenactiviteiten, deels beheerd door de Vereniging van Forten van de Esseillon, opgericht in 1970.

Externe links