Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Firmin kerk, gelegen in Vineuil-Saint-Firmin in de Oise (Hauts-de-France), is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen 1540 en 1543 onder het beschermheerschap van Connétable Anne de Montmorency. Het vervangt een vroeger middeleeuws gebouw, waarvan sommige dateren uit de dertiende eeuw. De flamboyante gotische architectuur, hoewel bescheiden, onderscheidt zich door de homogeniteit en afwezigheid van hoofdsteden, typisch voor de periode. Zijn belangrijkste artistieke schat is de vijf renaissance glazen ramen, gerestaureerd in 1881-1882 door Auguste Steinheil. Deze glas-in-loodramen, deels toegeschreven aan de werkplaats van Engrand Leprince, combineren hagiografische scènes met verschillende decoratieve motieven, die zowel gotische als renaissante invloeden weerspiegelen.

De kerk is sinds 13 februari 1970 opgenomen in de historische monumenten. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door perioden van verval, vooral na de Franse Revolutie, waar de glas-in-lood ramen werden afgebroken en de sekte verboden in 1793. In de 19e eeuw werden diverse restauraties (dak, meubels, glas-in-lood) nieuw leven ingeblazen. Het meubilair omvat geclassificeerde beelden van de zestiende en zeventiende eeuw, zoals een Maagd van Pijn of een St James de Grote marmer, evenals middeleeuwse begrafenis platen. Vandaag aangesloten bij de parochie van Sainte-Famille de Chantilly, de kerk herbergt ongeveer twee keer per maand Misses.

Het kerkplan, van basiliek type, omvat een schip van drie spanen geflankeerd door bodems, een valse transept en een pentagonale apse koor. De bescheiden hoogte (7,20 m) en de afwezigheid van hoge ramen zorgen voor een intieme sfeer, terwijl de bogen op dogische kruisen en de monocilindrische pilaren de laat flamboyante stijl illustreren. Buiten heeft het stenen gebouw een sobere gevel en een klokkentoren met een achthoekige pijl. De aangrenzende begraafplaats, overgebracht rond 1850, behoudt funeraire platen hergebruikt in de kerkvloer.

Het glas in lood van het koor, gerestaureerd door Steinheil, vertegenwoordigt bijbelse en hagiografische scènes, zoals de Boom van Jesse of de Liefdadigheid van Sint Martin. Sommige panelen, daterend uit het einde van de 15e eeuw, werden opnieuw gemonteerd met achterste fragmenten. De glazen ramen van de onderkant, gemaakt in de 19e eeuw, completeren dit ensemble. Onder de donoren bevinden zich naast Anne de Montmorency kardinaal Adrien Gouffier de Boisy en de Priorij van Saint-Nicolas-d De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een opmerkelijke getuigenis van de 16e eeuwse landelijke religieuze kunst in Picardië.

De parochiegeschiedenis van Saint-Firmin is nauw verbonden met de heren van Chantilly. Al in de achtste eeuw was het dorp afhankelijk van de abdij van Saint-Denis, voordat het werd geïntegreerd in het landgoed Chantilly. De parochie, verenigd met die van Courteuil en Valprofond in de 15e eeuw als gevolg van de verwoesting veroorzaakt door de Honderdjarige Oorlog, herwon haar autonomie dankzij de wederopbouw van de kerk. Na de Revolutie werd het bisdom Senlis in 1801 afgeschaft en werd Vineuil-Saint-Firmin verbonden met het bisdom Beauvais. Vader Fernand Verté, de laatste inwonende priester, begon belangrijke restauraties voor zijn dood in 1991.

Externe links