Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Notre-Dame-de-la-Nativity de Villaines-sous-Bois, gelegen in Val-d-Oise, wordt vanaf 1253 getuigd door een donatie van Marie, echtgenote van Jean Sans-Pitié. De klokkentoren, zonder onderscheidende stijl, kan dateren uit dit middeleeuwse tijdperk. De parochie, aanvankelijk afhankelijk van Belloy-en-France, wordt voor het eerst genoemd in een akte van 1253, hoewel het absent is uit de 13e eeuw stelt. De eerste bekende priester, Jean Terrée, verscheen in 1384.

In de 16e eeuw werd het koor herbouwd in een hybride stijl die flamboyante gotiek (nervures, gebroken bogen) en renaissance (uitgegeven sleutels, gesneden hoofdsteden) combineert. Dit koor, hoewel bescheiden (een vierkante spanwijdte), wordt gekenmerkt door een complexe negen-sleutel kluis, versierd met vegetatieve en geometrische motieven. Het schip, ondertussen, werd herbouwd in de 18e eeuw als een sobere rechthoekige kamer, weerspiegelt de kleine grootte van de parochie (minder dan 30 branden).

Tijdens de Revolutie werd de parochie afgeschaft en werd het meubilair (meesteraltaar, beeld van de Maagd) overgebracht naar Belloy-en-France. De begraafplaats, gezegend in 1528 door bisschop Poncher, werd verplaatst. In de 19e eeuw werd de kerk gerestaureerd dankzij privé-donaties (Jules Dandoy in 1926). Gerangschikt als historisch monument in 1969 voor zijn koor, is het nu opmerkelijk bewaard gebleven. Ondanks zijn kleine omvang, is het nog steeds gastheer van Masses volgens de drietanden rite, die een zeldzame liturgische traditie.

Het meubilair bevat opmerkelijke elementen zoals een bronzen klok van 1701, geclassificeerd als een historisch monument, aangeboden door Baron Auguste Macé Leboulanger en gezegend door de parochiekerk Pierre Pelcerf. Een gedenkplaat van 1601 herinnert aan de moord op Guillaume de Verthamont, de plaatselijke heer, door een inwoner van Villiers-le-Sec. De doopvonten, gemaakt van monolithische kalksteen, en een standbeeld van Sint Jakobus de Majoor (17de eeuw) completeren dit bescheiden maar suggestieve ensemble.

Architectuur combineert de kerk verharding en verfijning: de klokkentoren, met baaien met derde punt, contrasteert met het sobere schip en het gedecoreerde koor. De Renaissancehoofdsteden, geïnspireerd door oude metopes, en de hangende kluissleutels (waaronder een verminkte tijdens de revolutie) getuigen van een onverwachte artistieke invloed voor een landelijke kerk. De recente glas-in-lood ramen en de shell bentier voegen een pittoresk tintje toe aan dit bewaard gebleven erfgoed.

Externe links