Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Rocquigny, gelegen in het departement Pas-de-Calais (Hauts-de-France), werd herbouwd na de Eerste Wereldoorlog, die het vorige gebouw had verwoest. Voor de wederopbouw werd een wedstrijd georganiseerd en het project van architect Jean-Louis Soudeau werd in 1928 geselecteerd. Deze laatste biedt een innovatief ontwerp, gekenmerkt door het gebruik van gewapend beton, vooral voor de klokkentoren van 38 meter, een regionale zeldzaamheid. De werken werden voltooid tussen 1929 en 1930, met glas-in-lood ramen in glazen platen ondertekend door Jean Gaudin en mozaïeken van de Mauméjean broers, met een abside venster toegeschreven aan Mayeur en Bertrand (Arras).

Gerangschikt als historisch monument in 2001, echter de kerk lijdt aan structurele achteruitgang (mortel, beton) die leidt tot de ontmanteling van de klokkentoren. Na een decennium van restauratie werd het gebouw in 2013 opnieuw geopend met een toren die werd herbouwd tot prefab elementen, ter vervanging van de oorspronkelijke methode van glijden. Het stenen plan, de schroeftrap en de uitzonderlijke inrichting maken het tot een belangrijk symbool van de eerste wederopbouw in Nord-Pas-de-Calais.

In 2024 eert de Monnaie de Paris de kerk door met zijn beeltenis op een herdenkingsmunt te slaan die het belang van het erfgoed benadrukt. Het gebouw, eigendom van de gemeente Rocquigny, blijft een unieke architectonische getuigenis, het combineren van moderniteit van materialen (beton) en artistieke tradities (mosaic, glas-in-lood). De geschiedenis weerspiegelt ook de uitdagingen van het behoud van 20e eeuwse monumenten, geconfronteerd met baanbrekende maar kwetsbare constructieve technieken.

Externe links