Constructie van het kruis XVIe siècle (≈ 1650)
Tijdskader geschat op stijl.
27 février 1946
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 27 février 1946 (≈ 1946)
Officiële erkenning van zijn erfgoedwaarde.
Début XXe siècle
Beschrijving door Paul Banéat
Beschrijving door Paul Banéat Début XXe siècle (≈ 2004)
Historische getuigenis op zijn oorspronkelijke inrichting.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Zestiende-eeuwse kruising van de Nieuwe Begraafplaats (Box C 190): Registratie bij Orde van 27 februari 1946
Kerncijfers
Paul Banéat - Lokale historicus
Beschreef het kruis in 1900 in zijn werk.
Oorsprong en geschiedenis
Het kruis van de begraafplaats van Saint-Erblon is een granieten kalver uit de 16e eeuw, gelegen op het kerkhof ten westen van het dorp Saint-Erblon, in Ille-et-Vilaine. Dit monument, typisch voor Bretonse christelijke architectuur, onderscheidt zich door zijn stam en armen versierd met vegetarische motieven, evenals door een Christus op een kruis op een van zijn gezichten, terwijl de andere zijde een schild draagt. Zijn stijl, met inbegrip van de lage, gebroken boogboogbogen die het hoofd van Christus en de verslaafde pinakels beschutten, roept de laatgotische invloeden nog steeds op.
Het kruis werd genoemd als historische monumenten op 27 februari 1946, met erkenning van zijn erfgoed waarde. Volgens historische beschrijvingen, zoals die van Paul Banéat aan het begin van de 20e eeuw, was zijn decoratie weer zichtbaar, met fleuren en sculpturen vandaag grotendeels geërodeerd. Alleen Christus aan het kruis blijft duidelijk herkenbaar. Dit soort kruis, vaak gebouwd op Bretonse begraafplaatsen, diende als een religieus symbool en een mijlpaal voor processies of gemeenschapsbijeenkomsten.
Het kruis is eigendom van de gemeente Saint-Erblon en bevindt zich precies op 14 Rue du Champ Mulon, hoewel de GPS-locatie wordt beschouwd als een slechte nauwkeurigheid (niveau 5/10). Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, benadrukken het belang ervan als getuigenis van de Bretonse begrafeniskunst van de Renaissance, gekenmerkt door de overgang tussen gotiek en vroege invloeden van de Franse renaissance. De huidige staat, hoewel gewijzigd, laat nog steeds toe om de granietgrootte technieken en de decoratieve motieven die kenmerkend zijn voor het tijdperk te waarderen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen