Renaissanceportaal 1546 (≈ 1546)
Het enige overblijfsel van de oorspronkelijke kerk.
1894
Beeldhouwkunst van hoofdsteden
Beeldhouwkunst van hoofdsteden 1894 (≈ 1894)
Werk van Francis Cottard.
1889–1902
Reconstructie door Arthur Regnault
Reconstructie door Arthur Regnault 1889–1902 (≈ 1896)
Huidig Neo-Gothic en Neo-Byzantijns gebouw.
8 février 2018
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 8 février 2018 (≈ 2018)
Registratie van de hele kerk.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk in totaal, inschrijving bij decreet van 8 februari 2018
Kerncijfers
Arthur Regnault - Architect
Ontwerper van de huidige kerk (1889.
Francis Cottard - Beeldhouwer
Auteur van hoofdsteden (1894).
Pierre Turot - Rennes goudsmid
Schepper van de relikwiearm (1617).
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van St. Petrus van Châteaubourg ontstond in de 15e tot 16e eeuw, toen een eerste kerk werd gebouwd, afhankelijk van de abdij van St.Sauveur van Redon. Dit oorspronkelijke gebouw, nu uitgestorven, herbergde een poort uit 1546 en het enige vestige bewaard gebleven tijdens de latere wederopbouw. Het huidige gebouw was toen een bescheiden plaats van aanbidding, gekenmerkt door zijn status als priorij verbonden aan een machtige Bretonse abdij.
De grote reconstructie vond plaats tussen 1889 en 1902 onder leiding van architect Arthur Regnault, die een eclectisch gebouw ontwierp dat neogotische (exterieur en koor) en neobyzantin (binnenschip) combineert. Het project integreerde het Renaissanceportaal van 1546 en innoveerde met een steenwerkstructuur en bakstenen gewelven. De klokkentoren, die een kasteeltoren oproept, en de hoofdsteden van Francis Cottard (1894) illustreren dit verlangen naar stilistische synthese.
Het interieur herbergt opmerkelijke elementen zoals een reliek arm van de Rennes goudsmid Pierre Turot (1617), een hedendaags orgel (1994) en een preekstoel uit 1896. Gerangschikt als een historisch monument in 2018, belichaamt de kerk zowel het middeleeuwse Bretonse erfgoed als de architecturale brutaliteit van de late 19e eeuw, terwijl het een actieve plaats van aanbidding voor de lokale gemeenschap blijft.
Zijn gecentreerde plan, zijn veelhoekige pijl omgeven door klokkentorens en zijn valse machicolis maken het een representatief voorbeeld van Arthur Regnaults werk. Het behoud van oude elementen (portaal, reliek) naast moderne creaties (orgel, sculpturen) onderstreept de complexe erfgoeddimensie, tussen behoud en herinterpretatie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen