Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaanse basis van het huidige gebouw.
XVe siècle
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVe siècle (≈ 1550)
Grote gotische veranderingen.
XVIe siècle
Koorkluizen
Koorkluizen XVIe siècle (≈ 1650)
Gedeeltelijke herstructurering van het binnenland.
XVIIe siècle
Bouw van de veranda
Bouw van de veranda XVIIe siècle (≈ 1750)
Een laat architectonisch element toegevoegd.
1903
Herstel van de klokkentoren
Herstel van de klokkentoren 1903 (≈ 1903)
Reparatie na bliksem, identiek.
15 juillet 1985
Historisch monument
Historisch monument 15 juillet 1985 (≈ 1985)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Johannes de Doper (Cd. C 250): inschrijving op bevel van 15 juli 1985
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
Bronnen vermelden geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Jean-Baptiste, gelegen in de gemeente Virargues (Cantal, Auvergne-Rhône-Alpes), is een gebouw waarvan de oorsprong voornamelijk dateert uit de 12e eeuw, met belangrijke wijzigingen in de 15e, 16e en 17e eeuw. Dit kleinschalige landelijke heiligdom bestaat uit een schip van twee gewelfde baaien in een wieg en een koor met dogische gewelven. De architectuur weerspiegelt een romaanse basis, verrijkt door latere toevoegingen: de zijkapellen dateren uit de 15e eeuw, de kluizen van het 16e eeuwse koor en de 17e eeuwse veranda.
De klokkentoren, kenmerkend voor de regio, heeft vier openingen en dateert uit de gotische periode. Beschadigd door de bliksem in 1903, werd hersteld in dezelfde stijl, het behoud van zijn historische verschijning. De zuidelijke veranda is een recentere toevoeging. De kerk staat sinds 15 juli 1985 bekend als historisch monument en benadrukt het belang van het erfgoed. Het huisvest ook een fresco, hoewel er weinig detail beschikbaar is op de iconografie of precieze datering.
Het gebouw illustreert de architecturale en religieuze evolutie van een auvergnat dorp, waar kerken dienden als plaatsen van aanbidding, gemeenschapsbijeenkomst en soms toevluchtsoord. De gemengde structuur, die Romaans en Gotisch combineert, weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen aan liturgische behoeften en dominante artistieke stijlen. De aanwezigheid van een klokkentoren, typisch voor het Cantal, versterkt zijn verankering in het lokale landschap en zijn rol als visueel oriëntatiepunt voor de omliggende bevolking.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen