Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De fontein van de Trois Graces de Montpellier werd ontworpen door architect Jacques Donnat en beeldhouwer Étienne Dantoine aan het einde van de 18e eeuw. In 1776 werd de plaats de la Canourgue gebouwd in opdracht van de gemeenteraad in 1770. Zijn voetstuk, versierd met liefde en rotsen, ondersteunt een groep van drie genaden in marmer, rug naar rug, met bloemenslingers van rozen. Het bassin zou afkomstig zijn van een hergebruik van knikkers uit de fundering van het standbeeld van Lodewijk XIV dat tijdens de Revolutie werd vernietigd.

In 1797 (jaar V van de revolutionaire kalender) werd de fontein verplaatst naar het Place de la Comédie, voor de showroom. Het werk, geclassificeerd als Historisch Monument in 1963, illustreert de neoklassieke stijl van de periode. De verdraaide basis en sculpturale details weerspiegelen de invloed van oude modellen, terwijl de geschiedenis de politieke omwentelingen van de Franse Revolutie weerspiegelt, waaronder het hergebruik van materialen van vernietigde monarchische symbolen.

De fontein maakt deel uit van een stedelijke context die wordt gekenmerkt door de verfraaiing van Montpellier in de 18e eeuw. Het maakt deel uit van de publieke ontwikkeling gericht op modernisering van de stad, terwijl het integreren van artistieke verwijzingen naar Greco-Romeinse mythologie. Vandaag de dag blijft het een symbool van Montpellieran erfgoed, gelegen in het hart van een centrale en levendige ruimte, getuige van het artistieke en historische erfgoed van de Occitaanse regio.

Externe links