Bouw van een werkplaats 1965 (≈ 1965)
Zelfbouw door Edmond Lay in Barbazan-Debat.
1977
Eindinstallatie
Eindinstallatie 1977 (≈ 1977)
Het agentschap komt tot stand na gedeeltelijke voltooiing.
1996
Sluiting van het Agentschap
Sluiting van het Agentschap 1996 (≈ 1996)
Stoppen met activiteit na de beroerte van Lay.
30 novembre 2020
Historisch monument
Historisch monument 30 novembre 2020 (≈ 2020)
Volledige bescherming van de werkplaats en haar funderingen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
In totaal is de werkplaats gebouwd door architect Edlond Lay, met inbegrip van de funderingen van het onvoltooide deel van de werkplaats, met de grond van het perceel waarop zich bevindt, gelegen 14 avenue du Pic du Midi, place-dite Lasbats, op Parcel nr. 462 van sectie D van het kadaster, zoals afgebakend op het plan gehecht aan het decreet: classificatie bij bestelling van 30 november 2020
Kerncijfers
Edmond Lay - Architect en Maker
Ontworpen en zelfgebouwd in 1965.
Frank Lloyd Wright - Inspiratiebron
Grote invloed op organische stijl.
Paolo Soleri - Mentor in de Verenigde Staten
Samenwerking in 1961 over utopische steden.
Oorsprong en geschiedenis
De studio van Edmond Lay, gelegen in Barbazan-Debat in de Bovenste Pyrénées, werd in 1965 gebouwd door de architect na zijn terugkeer uit de Verenigde Staten. Dit gebouw, zelfgebouwd met de hulp van studenten en medewerkers, weerspiegelt een synthese tussen Amerikaanse moderniteit en organische aanpak, geïnspireerd door Frank Lloyd Wright en Paolo Soleri. Het gebouw, met een oppervlakte van meer dan 500 m2, bevat grondstoffen zoals beton, hout en glas, met contrasterende gevels: massieve muren in het oosten en noorden, en grote baairamen in het zuiden en westen. Het interieur, zowel rationeel als vloeibaar, omvat een zenithisch verlichte centrale "pit," omgeven door kantoren en werkplekken.
Edmond Lay, opgeleid in de Schone Kunsten van Parijs en gekenmerkt door zijn reizen naar Noord-Afrika en de Verenigde Staten, ontwikkelde een gevoelige architectuur, gericht op de harmonie tussen de mens en zijn omgeving. De workshop, geclassificeerd als Historisch Monument in 2020, belichaamt haar avant-gardistische aanpak, waarbij bruutheid en organisme worden gecombineerd. Het gebouw, nu inactief sinds 1996 vanwege de AVC van de maker, getuigt van een cruciale periode waarin Lay zijn stijl oplegde in het zuidwesten, waarbij structurele innovatie en landschapsintegratie werden gecombineerd. De verwijzingen naar Wright zijn voelbaar, vooral bij de behandeling van framing, materialen en licht.
De werkplaats onderscheidt zich door zijn quadrilaterale helling op de grond, afgesloten aan de weg kant door structuur beton platen en open op het landschap. Binnen, sobere ruimtes, bedekt met beton en hout, organiseren vloeibare circulatie tussen kantoren en werkplaatsen. Lay's persoonlijke kantoor, in een dominante positie, kijkt uit op de "pit," een lichtgevende en open centrale ruimte. Dit contrast tussen verdeelde gebieden en open volumes illustreert zijn zoektocht naar een evenwicht tussen privacy en transparantie. Het aanvankelijke, ambitieuzere project voorzag in een uitbreiding die nooit was voltooid en die nog steeds was gespreid uitlopers.
De workshop symboliseert de erfenis van Edmond Lay, winnaar van de Nationale Grote Prijs voor Architectuur 1984. Zijn werk, gekenmerkt door prestaties zoals het hoofdkantoor van de Caisse d'Epargne de Bordeaux (in 2014 geclassificeerd) of de IUT de Tarbes, maakt deel uit van een humanistische aanpak, waarbij de architectuurdialoog met de context wordt gevoerd. Tegenwoordig worden vrijwaringsprojecten overwogen om deze unieke getuigenis van moderne architectuur in Occitanie te bewaren.
