Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de l'Herbaudière à Saivres dans les Deux-Sèvres

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château
Deux-Sèvres

Château de l'Herbaudière

    1 Rue des Combes Paunay
    79400 Saivres
Crédit photo : Sdo216 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1900
2000
1344
Eerste vermelding van de seigneury
vers 1599
Bouw van het huidige huis
4 octobre 1994
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Logis, met inbegrip van het 19e eeuwse decor van de woonkamer; gemeenschappelijk; Hof zaak AL 3): inschrijving bij beschikking van 4 oktober 1994

Kerncijfers

Philippe de Neuport - Heer en bouwer Sponsor van het huis rond 1599, overleden in 1630.

Oorsprong en geschiedenis

Het château de l'Herbaudière, gelegen in Saivres in de Deux-Sèvres (Nouveau-Aquitaine), is een symbool monument van de overgang tussen de Renaissance en de 17e eeuw. In 1344 werd hij genoemd als een seigneury die afhankelijk was van de kasteel van Sainte-Néomaye. Deze historische site illustreert de architectonische en sociale evolutie van de regio, gekenmerkt door religieuze conflicten en de consolidatie van seigneuriële macht.

De bouw van het huidige huis wordt toegeschreven aan Philippe de Neuport (gestorven 1630), die rond 1599 een nieuw gebouw aan de achterkant van de binnenplaats bouwde, dat een vierhoek vormt met drie vleugels. Dit kasteel, typisch voor de aristocratische residenties van de periode, bevat resterende defensieve elementen (zoals de consoles van een oude hamster) en opmerkelijke interieurdecoraties, waaronder een panoramisch papier van de woonkamer met jachtscènes. De architectuur combineert externe bezuinigingen en interieur verfijning, die de smaak van poitevin adel weerspiegelt.

Het kasteel heeft in 1994 een historisch monument geregisseerd en bevat sporen van zijn turbulente verleden, waaronder de verkoop als nationaal goed tijdens de revolutie. De monumentale schoorstenen, de trap op de helling en de pepertorens getuigen van het verleden. Het gebouw, nog steeds gelegen op zijn oorspronkelijke landgoed (Cadastre AL 3), belichaamt nu een bewaard gebleven erfgoed, open voor architectonische en historische ontdekkingen.

Beschikbare bronnen, waaronder de Mérimée-bases en gespecialiseerde werken zoals Châteaux, landhuizen en huizen: Les Deux-Sèvres (1993), onderstrepen het regionale belang. Het kasteel maakt deel uit van een netwerk van soortgelijke monumenten in Poitou-Charentes, die een licht geven op het seigneuriële leven tussen de Renaissance en de moderne tijd. Zijn interieur, zeldzaam voor de periode, maakt het een belangrijk voorbeeld van lokaal gebouwd erfgoed.

Externe links