Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Garabit viaduct is een iconische spoorwegstructuur gebouwd tussen 1880 en 1884 in het Cantal, op de lijn van Béziers naar Neussargues. Oorspronkelijk bedacht door de ingenieur Léon Boyer, Gustave Eiffel en zijn bedrijf werden toevertrouwd aan zijn creatie. Met een hoofdboog van 165 m en een hoogte van 122 m boven de Truyère, was het op zijn hoogste viaduct voltooiing in de wereld, symboliserend een grote vooruitgang in de metaaltechniek.

Het project werd geboren in 1878 toen Léon Boyer een gedurfde route voorstelde om een dure omweg door de valleien te vermijden. Geïnspireerd door Viaduct Maria Pia in Portugal kiest Boyer voor een reusachtige metalen boog, waarbij traditionele oplossingen zoals hangbruggen worden afgewezen. Gustave Eiffel, na het uitmaken van Théophile Seyrig, voltooide de plannen in 1880. De site, gekenmerkt door technische innovaties, werd voltooid in 1884, en het viaduct werd in 1888 in gebruik genomen.

Het Garabit viaduct is een symbool van de Franse industriële techniek. Hij inspireerde culturele werken, zoals films (Le Pont de Cassandra) of een postzegel in 1952. Ondanks recente onderhoudswerkzaamheden blijft de spoorlijn toenemen, hoewel de snelheid sinds 2009 om veiligheidsredenen beperkt is tot 10 km/u.

Het viaduct bestaat uit een 565 m hoge metalen dek met een centrale boog van 165 m. Het metselwerk toegang stacades omlijst de structuur, terwijl 678 768 klinknagels monteren de 3.169 ton smeedijzer. Oorspronkelijk met uitzicht op de 122 m Truyère, het nu domineert Lake Grandval (95 m) sinds de dam werd gebouwd in 1959.

De inauguratie, op 28 mei 1888, was sober ondanks de omvang van het werk: een trein met inspecteurs stak het viaduct op 50 km/u, voor de vele inwoners. Het viaduct, ontworpen voor een enkele rijstrook, werd geëlektrificeerd in 1932 en werd een symbool van het Centraal Massief, zelfs op de 200-franc Gustave Eiffel ticket in 1996.

Externe links